sheidaye shaparak

می رسد اینک بهار

2009-03-20T01:48:00.006+01:00

سال قبل که پسرم به حساب ایران کلاس دوم بود, معلمش در ماه ژانویه نامه‌ایی برای‌مان داد که در آن ضمن توضیح فعالیت‌های فوق برنامه کلاس نوشته بود از هر طرح و برنامه‌ایی که سبب افزایش اطلاعات بچه‌ها در زمینه‌های مختلف بشه استقبال می‌کنه.

عهد عتیق

2009-01-29T01:39:00.002+01:00

تلویزیون تبلیغ کارتون بل و سباستین را پخش می کند و من با شنیدن نام یکی از کارتون های دوران کودکی که تنها سرگرمی آن روزها بود, احساساتی می شوم و با شور و هیجان شاپرک ها را صدا می کنم و می گویم: ببینین, ببینین, وقتی من بچه بودم این کارتون را می دیدم. شاپرکها با علاقه به پسرک و سگ سفید و بزرگش خیره می شوند. من هم خط داستان را برایشان تعریف می کنم.
شاپرک برفی می پرسد: دی وی دی اش را داشتی یا تلویزیون می داد؟
می گویم: اون موقع ها که هنوز سی دی و دی وی دی نبود. تلویزیون هفته ایی یه بار یه قسمتش را پخش می کرد.
شاپرک برفی با تعجب نگاهم می کند و باز می پرسد: اون وقت کارتونایی رو که دوست داشتی چطوری می دیدی؟‌
می گویم: اون موقع ها فیلم ویدیو بود که البته همه هم نداشتن.
ظاهرا قانع می شود و می رود . بعد سر شام بی مقدمه می پرسد: اون موقع که تو کوچک بودی ماشین بود؟

دلایل پیروزی اوباما

2009-01-21T22:42:00.002+01:00

به محض این که پروژه مهمی را شروع می کنی که وقت و انرژی زیادی می طلبدَ ٫وسوسه وب لالگ نوشتن لحظه ایی رهایت نمی کند. پس این چند خط به منظور فرو نشاندن عطش سیری ناپذیر نوشتن.

برای این که یک سیاهپوست در آمریکا رای بیاورد٫ باید:
هشت سال بوش سرکار باشد.
بحران اقتصادی دامنگیر شده باشد.
و کاندیدای مقابلش یک پیرمرد نیمه فلج باشد.*

*به نقل از مجری یکی از برنامه های تلویزیون

2008-08-06T17:56:00.000+02:00

Toi mon amour

Marc Lavoine

روز اول: داریوش

2008-08-05T11:23:00.002+02:00

باتوعشق آمدو گُم شد
هرچه بود زيرو زبرشد

جستجو: ابی

2008-08-04T17:35:00.002+02:00

تا کجا بايد سفر کرد
تا کجا باید دويد
از کجا بايد گذر کرد
تا به شهر تو رسيد

اسکار و مامی رز

2008-08-04T14:29:00.003+02:00

جملاتی از داستان « اسکار و مامی رز» از کتاب گلهای معرفت : اریک امانوئل اشمیت

* خب, حالا اگر با همه این نشانی ها هنوز مامی رز یا خفه کننده ی لانگدوک را نشناخته باشی باید خدایی را کنار بگذاری و بازنشسته بشوی.

* دکتر دسلدورف به قدری بیچاره است که به یک بابانوئل بی هدیه می ماند.

* ما فراموش می کنیم که زندگی چیز ظریفیه, شکستنی و گذرا. ما همه خیال می کنیم همیشه زنده می مونیم.

* اگه قرار باشه من به چیزایی که احمقا اعتقاد دارن فکر کنم دیگه فرصتی برام نمی مونه که سرمو با فکرای آدمای باهوش گرم کنم.

* مردم از مرگ می ترسن چون از ناشناخته وحشت دارن. ولی مگه ناشناخته چیه؟

* هر چی دلت می خواد ازشون دلخور باش. دلت خنک می شه. وقتی خنک شد تازه می بینی بی خودی خونتو کثیف کرده بودی.

* این بوسیدن برای دخترها حکایتی است. انگاری بی بوسیدن اموراتشان نمی گذرد.

* پدر و مادرم خیال می کردن من این قدر بی غیرتم که از خرس قدیمی ام دل بکنم و جاشو بدم به یه خرس نو.

* زندگی هدیه عجیبی است. اول آدم بیش از اندازه قدر این هدیه را می داند. خیال می کند زندگی جاوید نصیبش شده. بعد این هدیه دلش را می زند. خیال می کند خراب است. کوتاه است. هزار عیب رویش می گذارد. به طوری که می شود گفت که حاضر است دورش اندازد. ولی عاقبت می فهمد که زندگی هدیه ایی نبوده, گنج بزرگی بوده که به آدم وام داده اند.آن وقت سعی می کند کاری بکند که سزاوار آن باشد.

اون تهرون تهرون که می گن

2008-07-31T12:27:00.006+02:00

آقای ف گیلاس درشتی دردهان می گذارد و می گوید: آقا من موافق اسلام مدرنم. نه اون اسلام هزار و چهارصد سال پیش که می گه زن باید حجاب داشته باشه. حجاب چیه؟ چرا زن باید موهاش را بپوشونه؟ آخه کدوم مردی با دیدن موی زن تحریک می شه؟ سپس در حالی که به زیر شکمش اشاره می کند می گوید: والا باید مال اون مردی که از موی زن تحریک می شه رو قطع کرد. همه می خندند. اقای ف, خندان ادامه می دهد: یا مثلا می گه شراب نخور. بابا اون موقع بشر عقلش نمی رسید, حالیش نبود چقدر بخوره. می گفتن نخور. حالا دیگه همه می دونن که الکل زیاد ضررداره. یا مثلا خوک کثیف بود می گفتن گوشتشو نخورین. الان با این پیشرفت تکنولوژی که دیگه گوشت خوک آلوده نیست. اگر این طوری بود که همه این کافر اللهیا باید مریض می شدن. یکی از خانمها با شنیدن کلمه کافر اللهی می زند زیر خنده و آنقدرمی خندد که اشک از چشمهایش سرازیر می شود. آقای ف هم می خندد و می گوید: والا اسلام می گه اینا کافرالله ان.
آقای میم می گوید: کافرالله اختراع امیره. و رو به آقای ف می کند و می گوید: آقا کپی رایت روعایت کنین. آقای ف با شنیدن نام امیر اخمی می کند و می گوید: اسم اونو جلوی من نیار, لطفا.
عمه همسرآقای ف که کمی دورتر از جمع نشسته تا پاهایش را روی مبل دراز کند, در حالی که زانوهایش را می مالد, می گوید: وا چرا مادر, امیر شوهرخواهرته.
آقای ف می گوید: بود.
عمه خانم می پرسد: یعنی چی؟
آقای ف می گوید: از وقتی خواهرم مرد, جز خوبی به این مرد کاری دیگه ایی نکردیم, ولی چی ؟ اومده تقاضای ارث کرده. شکایت نامه تنظیم کرده. تن مادر پیر منو لرزونده. مادرم آخر عمری باید خونه اش را بفروشه بره اجاره نشین بشه.
عمه خانم می گوید: به حق چیزای نشنیده.
آقای ف می گوید: بعله, همین امیر که پدر ما زیر دست و بالش گرفت و اون همه کمکش کرد, حالا این جوری می کنه.
عمه خانم می گوید: خب مادر, شماها نمی تونین پول جور کنین, سهم اونو بدین؟
آقای ف می گوید: هیچ کدوممون این قدر پول نقد نداریم. پول مون تو کاره. خونه را هفتصد میلیون قیمت گذاشته کارشناس. حالا شما بگو شش صد تا. دو تا پسریم با دو تا دختر که سهم اونا رو هم می شه یه سهم. هر سهمی دویست میلیون که مال دخترا می شه صد تا.
بنا بر صحبت های آقای ف در مذمت اسلام سنتی, می پرسم: برای دختر نصف سهم پسردر نظر می گیرین؟
آقای ف می گوید: بعله. قانون نصف تعیین کرده. برای چی مساوی بدیم؟ اصلا ببینم پدر شما بعد از صد و بیست سال به شما به اندازه برادرتون سهم می ده؟
می گویم: عقیده و عمل دیگران از جمله پدر من معیار مناسبی برای سنجش اصول نیست. فرض کنین پدرمن معتقد به اسلام سنتی باشه در اون صورت عملش با شما که به اسلام مدرن عقیده دارن مسلما فرق می کنه. هر چند که برای اطلاعتون بد نیست بگم حدود بیست سال پیش که مادربزرگم خونه اش رو فروخت تا سهم بچه هاش رو بده, پدرم و عموهایم نخواستند سهمی بیشتر از خواهرهاشون داشته باشن و پول خانه, مساوی بین همه تقسیم شد. و تازه اون سهم مساوی رو هم به خواهری که نیاز بیشتری داشت, بخشیدن.
آقای ف, بی توجه به اظهار عقیده چند دقیقه قبلش, از تساوی حقوق زن و مرد دفاع می کند و می گوید: البته واقعا هم باید این طور باشه. منم فکر می کنم باید سهم مساوی به دختر و پسر داد ولی خب قانون چیز دیگه ایی می گه ... .

The Dark Knight

2008-07-31T10:37:00.003+02:00

بیل در فیلم KILL BILL می گوید که از بین همه سوپرهروها, سوپرمن را دوست دارد چون سوپرمن همیشه سوپرمن است در واقع سوپرمن وقتی صبح از خواب بیدار می شود, سوپرمن است در حالی که بت من و اسپیدر من باید لباس عوض کنند تا سوپرهرو بشوند, (نقل به مضمون).

اتفاقا من به همین دلیل سوپرمن را دوست ندارم و بت من را ترجیح می دهم. چون او بت من متولد نشده, بلکه در گذر زمان و با غلبه بر ترسش بت من شده است.

از این رو بی صبرانه منتظر آخرین فیلم بت من که ۱۴ روز دیگر اکران می شود, هستم. و باید اعتراف کنم شور و اشتیاقم کم ازشورو اشتیاق وانتظارشاپرک برفی نیست که ترجیح می داد تاریخ تعطیلات را به خاطر دیدن فیلم در اولین روز اکران تغییر دهیم.

امروز, فردا نبود

2008-07-23T12:40:00.007+02:00

ظرف سبزی را می گذارم جلوی شاپرک بهاری و می گویم: از اینا هم بخور.
شاپرک بهاری جواب می دهد: نه, من برگ نمی خورم.

**

شاپرک برفی دایرالمعارفش را ورق می زند و به صفحه سیارات می رسد. سیاره کیوان (زحل/ساترن)* را نشانم می دهد و می گوید: سیاره من و اضافه می کند: سیاره تو هم هست. شاپرک بهاری مشتاقانه نگاه می کند ومی گوید: سیاره منم هست. شاپرک برفی قاطعانه می گوید: نه, این سیاره ماست. سپس تیر(عطارد/مرکوری)** را نشانش می دهد و می گوید: این سیاره توئه. شاپرک بهاری با دلخوری با سیاره کوچک مرکوری نگاه می کند و می گوید: نه, من اینو نمی خوام. می گویم: ببین سیاره تو از همه به خورشید نزدیکتره. می گوید: نه نمی خوامش. در حالی که ساترن را نشان می دهد, می می گوید: من می خوام این مال من باشه تا پیش تو باشم.

**

معلم شاپرک بهاری از بچه ها خواسته بود برای روز بعد مایو و حوله بیاورند تا اگر هوا خوب بود , آب تنی کنند. از آنجا که شاپرک بهاری عاشق آب بازی و آب تنی است, از لحظه رسیدن به خانه شروع به جمع آوری وسایلش کرد و در حالی که هر چند دقیقه یک بارمی پرسید : کی فردا می شه؟ کیفش را آماده کرد. برایش توضیح دادم که فردا پس از خوابیدن و بیدار شدن فرامی رسد. شاپرک باز چند بار برای اطمینان پرسید: یعنی امشب بخوابم و بیدار بشم فردا می شه ؟ هربار درستی حرفش را تایید کردم.

از قضا روز بعد هوا خوب نبود و معلم به بچه ها گفته بود, برنامه به روز دیگری منتقل می شود. همین که شاپرک بهاری به خانه رسید, گفت: دیدی امروز, فردا نبود. فردا یه روز دیگه است.

* سیاره متولدین دی ماه
** سیاره متولدین خرداد ماه

جمعه روز بدی بود

2008-07-18T12:10:00.005+02:00

صبح را با خبر بدی آغاز کردم و بعد در حالی که سعی می کردم به اتقاق بد فکر نکنم در اینترنت خبر مرگ خسرو شکیبایی را خواندم. .
باورم نمی شد. حمید هامون نه خسرو شکیبایی رفت. با مرگ او انگار تکه ایی از من مرده است. مرگ سمبل خاطرات جوانی نسل من.

او رفت ولی حمید هامونی که خلق کرد جاودانه است.
آن شادی وخنده کودکانه, وقتی پشت اتاق گوش ایستاده بود و می شنید که مهشید به سماواتی می گفت: عاشقش شدم؛
آن بهت و ناباوری, وقتی که مهشید گفت: من عوض نشدم, فقط تو رو دیگه دوست ندارم؛
آن بغض فروخورده, وقتی در جواب مهشید گفت : یعنی همه اون زندگیا, زمزمه ها, عشقا تموم شد.
آن گریه سوزناک و آن غمی که پشتش را خم کرد, وقتی که پسر خاله روانشناسش (جانوربه تعیبر هامون )از رابطه مهشید و عظیمی گفت و آن صدای خسته که می گفت: یعنی مهشید من, مهشید من.
آن نگاه عاشقانه به مهشید, وقتی صورتش را به ضریح چسبانده بود؛
آن زانوهای لرزان وقتی داشت به ته دره می رفت؛
آن لحن عاشقانه و غمبار که می گفت : آخ مادر, وقتی عکس مادرش را در آلبوم می دید؛
آن صدا و آن لحن ادای کلمات, آن نگاه, آن هنر بی بدیل فراموش نشدنی اند.
و حالا با مرگ او شیوه برخوردمون چیه؟ چیه؟

***
یک بار بعد از جشنواره در مراسمی که گزارش فیلم برپا کرده بود, از نزدیک دیدمش. جلوی تاتر شهر میان طرفدارن مشتاقش محاصره شده بود و با خنده می گفت: قربون همه تون برم.

هامون

KungFu Panda

2008-07-15T18:07:00.003+02:00

کونگ فو پاندا, فیلمی در ستایش باور به خود و چون شرک ,دیگر ساخته Dream works , ضد قهرمان. با صحنه هایی که بچه ها را از خنده روده بر می کند.

رابطه استاد شیفو و تای لونگ, رابطه دامبلدور و لرد ولدمور را تداعی می کند و فرار تای لونگ از زندان به وسیله یک پر درست مثل فرار دکتر لکتراز زندان* به وسیله یک خودکار بود.

* در فیلم سکوت بره ها

2008-07-15T17:54:00.004+02:00

Alexandrie Alexandra

Claude François

بچه های امروز

2008-07-07T18:13:00.004+02:00

شاپرک بهاری وقتی دید برادرش, بستنی می خورد, شامش را نیمه کاره رها کرد و گفت: منم بستنی می خوام.
گفتم: اول باید شامتو بخوری.
گفت: نه می خوام بستنی بخورم.
تکرارکردم: اول شامتو تموم می کنی.
گریه کنان گفت: من این شامو دوست ندارم. بستنی می خوام.
برایش استدلال کردم: ببین عصر می خواستی ببرمت پارک, منم کارامو زود تموم کردم و بردمت. پس وقتی من به حرف تو گوش می کنم, تو هم حرف منو گوش می کنی. حالا گریه ات را تموم کن و شامتو بخور.
قاطعانه جواب داد: من در هر حال حق دارم کاری که دلم می خواد رو بکنم. الان دوست دارم گریه کنم. پس گریه می کنم.

****

وقتی شاپرک برفی سه ساله بود, یک روز از من پرسید: یادته اون روزی که بابا فیلتر هواکش رو عوض کرد؟
من که حواسم جای دیگری بود, گفتم: آره , یادمه.
شاپرک برفی گفت: اما اون روز که تو اصلا خونه نبودی.

عکسهایی ازسفر شاپرک برفی

2008-07-04T12:27:00.012+02:00

ملاقات با همسفرانی که از مدرسه دیگری آمده اند

بازدید از شهر, همراه راهنما

بازدید از قلعه

رسیدن به محل اقامت

ماهیگیری

نقاشی آب رنگ

ورزش و بازی در هوای آزاد

موسیقی و رقص

خوردن عصرانه (همراه با مادربزرگ یکی از بچه ها)

چه خوبه دیدنت چه خوبه موندنت

2008-07-02T17:23:00.008+02:00

شاپرک برفی آمد, با پوستی برنزه و لبخندی بر لب.

با هیجانی وصف ناپذیر فاصله محل کارم تا مدرسه را طی کردم. در حالی که می ترسیدم اتوبوس قبل از من رسیده باشد, بیست دقیقه منتظر نشستم تا اتوبوس رسید. شاپرک از پشت شیشه اتوبوس دست تکان داد. و به محض پیاده شدن از اتوبوس شروع به تعریف از سفرش کرد.

برای استقبال از مسافران و آشنایی با مربیانی که در این پنج روز همراهیشان کرده بودند, پدر و مادرها یکی از سالنهای مدرسه را تزیین کرده و پذیرایی مختصری را تدارک دیده بودند.

پس از گذراندن ساعتی با هم, مسافران بی تاب تعریف جزییات سفر و بی قرار نشان دادن یادگاریهایی که خریده بودند, نقاشی هایی که کشیده بودند, نامه هایی که دریافت کرده بودند و ... راهی خانه شدند.

همین که به خانه رسیدیم, شاپرک برفی چمدانش را باز کرد تا یادگاریهایش را در آورد, که شامل یک عینک آفتابی با ستاره ایی روی هر کدام ازشیشه هایش, یک قایق ماهیگیری کوچک, لاک پشتی از صدف و دو کارت پستال می شد, به اضافه یک صدف سن ژاک مزین به نامش , که داخل آن شکلات و آب نبات بوده و مادر بزرگ یکی از بچه ها که ساکن آن منطقه است, به عنوان سورپریز برای هرکدامشان آورده بوده است.

دوش گرفتنش بیش از نیم ساعت طول کشید. چون به تفصیل تک تک بازیهای گروهی را شرح داد. هم چنین گفت وقتی روز آخرمعلم پرسیده بوده چه کسی می خواهد باز هم بماند, همه دست بالا کرده اند.

******

درجلسه ایی که برای آشنایی والدین ومعلم با یکدیگر و شرح برنامه های آموزشی در ابتدای سال تحصیلی برگزارشد, معلم شاپرک برفی گفت که در صورت فراهم شدن شرایط, طبق روال چهار سال گذشته, این سفرجز برنامه آموزشی بچه ها خواهد بود.

در ماه فوریه, اولین جلسه مربوط به این کلاس برگزارشد. معلم شاپرک برنامه ها و هدف سفررا توضیح داد وعکسهای سفر سال قبل و کاردستی و نقاشی های بچه ها را نشان داد. مسول مرکزی که قرار بود بچه ها در آنجا اقامت کنند, نیز ضمن نشان دادن عکس و نقشه مرکز درباره امکانات تفریحی آنجا, غذا, محل خواب, امنیت و ... صحبت کرد.

در دومین جلسه در اواخر ماه مه , فرم های لازم (شامل فرم سوابق بیماری, تاریخ واکسیناسیون و ..., رضایت نامه برای مداوا در صورت بروز سانحه, رضایت نامه برای سفربا قطار سریع السیر, لیست وسایل مورد نیاز, پاکتی برای گذاشتن پولی که بچه ها یادگاری بخرند, آدرس مرکز برای مکاتبه, شماره تلفن تماس و چندین توصیه برای والدین) در اختیار والدین قرار گرفت.

هزینه سفر برای هر نفر نزدیک به چهار صد یورو تعیین شده بود که هفتاد و پنج یورو از این مبلغ را شهرداری می پرداخت. در حدود پانزده یورو نیز از فروش بلیت کنسرت( پدر موزیسین یکی از بچه ها به همراه گروهش در مدرسه برپا کردند), فروش کیک (که توسط مادران بچه ها پخته شده بود), کارت تبریک عید و یادداشت های آهن ربا دار توسط والدین در جلوی مدرسه فراهم شد. پرداخت بقیه مبلغ به عهده والدین بود که در صورت تمایل می توانستند به صورت اقساط بپردازند. البته معلم شاپرک تاکید کرد که اگر خانواده ایی قادربه پراخت هزینه نباشد, حتما راه حلی پیدا خواهد کرد تا همه بچه ها به سفر بروند. اما در نهایت یکی از دختران کلاس به خاطر مخالفت والدینش از سفر باز ماند. تلاشهای پیگیرانه معلم و سایر والدین برای جلب رضایت والدین بی نتیجه ماند.

بچه ها با اتوبوس مسافرتی ابتدا به شهری دیدنی و معروف رفته و همراه با راهنما از موزه و قلعه ایی به نام دیدن کرده بودند. سپس به سمت محل اقامتشان حرکت کرده و چهارشب باقیمانده را آنجا گذرانده بودند. معلم و دو مربی دیگر بچه ها را در این مدت همراهی کرده بودند. یک هنرمند نقاش نیز عهده دار جلسات نقاشی با آب رنگ بوده است.

تولدت مبارک

2008-06-27T12:19:00.007+02:00

با صدای کودکانه اش می خواند:
قوقولی قوقو سفر شد
سیاهی در به در شد

وقتی به جای سحر می گوید سفر, دلم برایش ضعف می رود و در حالی که روی زانویم نشسته و به من تکیه داده است, موهایش را صد بار می بوسم. چند شعر می خواند و می گوید: حالا برام قصه بگو.
می پرسم: چه قصه ایی؟
می گوید: قصه شنگول و منگول.
می گویم: باشه حبه انگور من. از خنده غش می کند و باز من موها و لپش را می بوسم و او دلبرانه می خندد.
قصه شنگول و منگول را برایش تعریف می کنم و می رسم به آنجا که آقا گرگه در خانه خانم بزی را می زند. من در نقش بزغاله ها می پرسم کیه, کیه؟ او در نقش آقا گرگه جواب می دهد: منم مادرتون, براتون ژامبون مرغ آوردم.

***

ازاواسط پاییز تا قبل از عید صبحها به مهد کودک می رفت. گهگاه مربی یک صفحه برای رنگ آمیزی یا شعری برای حفظ کردن بهشان می داد تا در خانه انجام دهند.
یک روز که در خانه مشغول رنگ آمیزی اشکال بوده, پدرش آماده می شود تا او را به پارک ببرد و می گوید:
دخترم بیا حاضر شو بریم پارک.
با لحنی سرزنش بار به پدرش جواب می دهد: بابا جون, مگه نمی بینی من تکلیف دارم, نمی تونم بیام پارک. شما با داداش برین.

***

شعری را که در مهد کودک یاد گرفته بوده, برای مادرم می خواند. مادرم که آن شعرمعروف را از بر می دانسته, در آخر با او همخوانی می کند. با تعجب مادرم را نگاه می کند و می گوید : شما از کجا بلدین؟ مگه شمام می رین مهد کودک؟

***
امروز تو پنج ساله می شوی و من در کنارت نیستم تا وقتی شمعها را فوت می کنی, گونه های نرم و صورتی ات را ببوسم و موهای بلند ابریشیمنت را ببویم .

تمومه اتنظار می آد همرات بهار

2008-06-27T11:18:00.008+02:00

چه چیزی قشنگتر از این که نامه ایی به دستت برسد که این طور شروع می شود: «پدر و مادر عزیزم»

***

دیشب, شاپرک برفی و سه نفر دیگر از هم کلاسی هایش گزارش روز را دادند. به یاد نمی آورم چند بار دکمه تکرار پیام را زدم. اما خوب می دانم هر بارکه صدایش را شنیدم چه حسی داشتم. و چقدر آن بوس گنده ایی که آخر پیامش فرستاد, مزه داد.

***

مسافران کوچکمان با کوله باری از تجربه های بزرگ, امروزساعت ۵ و نیم عصر می رسند.

noma numa yei

2008-06-26T14:50:00.004+02:00

این ترانه مورد علاقه شاپرک برفی است.

**
امروز چهارمین روز «کلاس کشف و شهود» یا «کلاس دریا»ی شاپرک برفی است. فردا برمی گردند. ماهیگیری, دیدن صدف های زنده, نقاشی آب رنگ, بازدید از قلعه, نوشتن نامه برای خانواده, ... جز فعالیتهای سه روز اول بوده است.

هنوز هیچ نامه ایی از شاپرک دریافت نکرده ایم. ولی سه نامه برایش فرستاده ایم.

کلاس کشف و شهود

2008-06-23T17:57:00.005+02:00

معلم رو به بچه ها و والدین می گوید: خب, فکر کنم دیگه وقتشه که خداحافظی کنیم و سوار ماشین بشیم.

همین که کلمه خداحافظی را می شنوم, چشمانم پر ازاشک می شود. زود صورتم را به صورت شاپرک برفی می چسبانم تا چشمانم را پنهان کنم. بغض چنان گلویم را می فشرد که هیچ نمی توانم بر زبان بیاورم. عاقبت با صدایی لرزان برایش آرزوی سفری خوش و روزهایی خاطره انگیز می کنم. جلوی اتوبوس عکسش را می گیرم و با انگشت قطره اشک مهارنشدنی را پاک می کنم.

می ایستم تا اتوبوس دور بزند و برایش دستی تکان دهم. با دوستش مشغول صحبت است و نمی بیندم. مادرهم کلاسی اش می گوید: پنج روز زود می گذره.

ساعت ۱۱ و نیم دیگر نمی توانم جلوی اشکها را بگیرم. می روم در دستشویی محل کارم و یک دل سیر گریه می کنم.

حالا بی قرارم تا ساعت ۷ و نیم شب برسد و من فعالیت های امروزرا از زبان پنج نفراز بچه های کلاس بشنوم.

***

کلاس شاپرک برفی همراه کلاسی از یک مدرسه دیگر از منطقه ایی دیگر به مدت پنج روز به کنار دریا رفتند. اصطلاحا به این برنامه کلاس کشف و شهود( CLASSE DE DECOUVERTE ou CLASSE DE MER)می گویند که جز برنامه مدرسه است و تعطیلات محسوب نمی شود. در این مدت والدین و بچه ها فقط می توانند با هم مکاتبه کنند. هر شب پنج نفر از بچه ها هر کدام به مدت یک دقیقه فعالیت های آن روز را بازگو می کنند. والدین می توانند با تماس با شماره مخصوصی صدای این بچه ها را بشنوند. هم چنین عکسها و خبرهای کلاس در جلوی مدرسه به نمایش گذاشته می شود.

هدف از این برنامه آشنا کردن بچه ها با دریا, آب, حیوانات و در کل طبیعت, نشان دادن اهمیت محیط زیست, حفظ آن و وظیفه هر فرد در قبال آن, بازدید از موزه, بناها و مناطق جالب, فراهم آوردن فرصتی برای بروز و کشف استعداد و علاقه بچه ها, فعالیت های هنری, آشنایی با زندگی اجتماعی و احترام به دیگران, آموختن مفاهیم علمی, کمک به استقلال و رشد بچه ها و ... است.

بوی اسپیدرمن

2008-06-23T12:51:00.004+02:00

با شاپرک بهاری به عطرفروشی می روم. شاپرک می خواهد عطرهای مردانه را امتحان کند. اما در نیمه راه نظرش عوض می شود و می گوید: نه, می خوام عطر اسپیدرمن بزنم.

می رویم به قسمت بچه ها, شاپرک کمی عطراسپیدرمن روی کاغذ می زند و بو می کند. سپس کاغذ را جلوی بینی من می گیرد و می گوید: ببین, چه بویی می ده؟ با استشمام بوی تند عطر, چینی به بینی می اندازم و می گویم: راستش نمی دونم, بوی خاصی داره . چطور بگم ... که شاپرک بهاری با خوشحالی گوید: بوی اسپیدرمن می ده. آره, ببین چه بوی اسپیدرمنی می ده.

آنگاه کمی عطر روی مچ دستش می زند, پرشی می کند و می گوید: ببین حالا منم قدرت اسپیدرمن رو دارم.

***

در رستوران نشسته ایم ومنتظریم تا غذایی که سفارش داده ایم را بیاورند. شاپرکها حوصله شان سرمی رود و بلند می شوند تا نگاهی به اطراف بیاندازند. صدایشان می کنم و می خواهم که بشینند و منتظر باشند. سپس دختر تقریبا ده ساله ایی را که همراه والدینش چند میزآن طرف تر نشسته, نشانشان می دهم و می گویم: ببینید بچه های دیگه هم نشستند. چون تو رستوران ... اما شاپرک بهاری حرفم را قطع می کند و در حالی که به دختر اشاره می کند, می گوید: اون که بچه نیست , دختره.

***

درحال قدم زدن در پارک هستیم. شاپرکها, کنار من می آیند سپس با سرو صدا می دوند و از من فاصله می گیرند. به شاپرک بهاری که نزدیک من آمده است می گویم: چه خبر, آنقدر سر و صدا می کنی. شاپرک بهاری در حالی که می دود, می گوید: آخه تو بازیی که می کنیم تو یه هیولایی و ما باید از دستت فرار کنیم.

سرود ملی منچستر

2008-06-18T17:16:00.001+02:00

شاپرک برفی: یه فیلم خوب گذاشتم. بیا با هم ببینیم.
من: نمی تونم گلم, می خوام فوتبال ببینم. ایتالیا بازی داره.
شاپرک برفی: چند بار بازی ایتالیا را می بینی؟ چند شب پیش بازی ایتالیا رو دیدی.

***

بازیکنان هلند و فرانسه وارد زمین می شوند. به خط می ایستند و مارسییز پخش می شود. ازشاپرک برفی می پرسم: این سرود رو می شناسی؟
می گوید: نه.
توضیح می دهم: این مارسییزه, سرود ملی فرانسه . هر کشوری یه سرود ملی داره...

فوری می پرسد: اسم سرود ملی منچستر نه یعنی پرتغال چیه؟

فلسفه

2008-06-12T16:54:00.002+02:00

شاپرک برفی: بعضی بچه ها تو مدرسه می گن, خدا و شیطون وجود دارن.
من: تو چی فکر می کنی؟
شاپرک برفی: من این طوری فکر نمی کنم.
من: به چه دلیلی؟
شاپرک برفی: چون اگه خدا تو آسمون بود. یعنی تو فضا بود. اون وقت سفینه هایی که می رن فضا باید می دیدنش.

Euro 2008

2008-06-12T12:33:00.006+02:00

شاپرکها پای کامپیوتر نشسته اند و با سر و صدا مشغول بازیند. می روم به اتاقشان و می گویم: چه خبره این قدر سر و صدا می کنید. اصلا هیچی از فوتبال نمی فهمم در ضمن وقت خوابه, کامپیوتر رو خاموش کنید. شاپرک برفی می گوید: فوتباله؟ چه تیمی؟
می گویم: ایتالیا و هلند. و می روم که بقیه بازی را ببینم. شاپرکها هم همراهم می آیند.
شاپرک برفی می پرسد: ایتالیا کدوم یکیه؟
من: ایتالیا آبیه, هلند نارنجی.
شاپرک برفی: تو دوست داری کدوم ببره؟
من: ایتالیا, آبیا.
شاپرک برفی: منم همین طور. سپس رو می کند به شاپرک بهاری و می پرسد: تو چی, آبی یا نارنجی؟
شاپرک بهاری: قرمز.
من: گلم, قرمزنداریم که. ببین اینا لباسشون نارنجیه.
شاپرک بهاری با دلخوری: می دونم اینا نارنجین. من اینا را نگفتم که. من گفتم قرمز. دوست دارم قرمزا ببرن.

***

شاپرک برفی طرفدار «کریستیانو رونالدو» ست, با دیدن چهره او بر صفحه تلویزیون در بازی پرتغال ـ ترکیه خوشحال می شود و می گوید: کریستیانو رونالدو, کریستیانو رونالدو. و با اطمینان اضافه می کند: بازیه منچستره.
می گویم: نه. تیم پرتغاله.
می گوید: ولی کریستیانو رونالدو تو منچستر بازی می کنه.
می گویم: درسته. ولی رونالدو پرتغالیه وتو تیم پرتغال هم بازی می کنه.اینم تیم ملی پرتغاله.
می گوید: ولی ببین لباس قرمزپوشیده. لباس منچستر قرمزه.
می گویم: خب لباس تیم پرتغال هم قرمزه.
شاپرک برفی انگار که حرفم را نشنیده یا شنیده و باور نکرده می گوید: من می خوام منچستر ببره.

آی دلبرم, آی دلبر

2008-06-06T18:49:00.010+02:00

گرچه تو مرا دلبر صدا می زنی, اما دلبر صفتی است برازنده تو.

دلبر شیرینم پنج سالگی ات مبارک.

گل کدوم بهاری؟*

2008-06-02T17:00:00.002+02:00

تا وقتی بادکنکها باد نشدند و کاغذ رنگیها را آويزان نکردم, باور نکرد که تولدش است. تازه پس از آن با ذوق و شوق لباسهايش را پوشيد و موهايش را ژل زد. با ديدن کيک چشمانش از شادی برق زد و از ديدن هدايا ذوق زده شد. ولی جالب ترین و به یاد ماندنی ترین قسمت تولدش, وقتی بود که به اين شکل در آمد.

روز بعد همين که چشم باز کرد, گفت: يادته ديروز بابا بهم اسپری زد؟ خيلی خنده دار بود.

*این متن را جز انبوه مطالبی که نوشته ام و از یاد برده ام پابلیش کنم, پیدا کردم. مربوط به سال پیش است.

پنج

2008-05-30T19:01:00.001+02:00

شاپرک برفی, مشغول نوشتن اعداد به فارسی است. به پنج که می رسد, می گوید: پنج مث یه قلب وارونه است.
می گویم: درسته. تا حالا بهش فکر نکرده بودم.
چند دقیقه بعد دفترش را می آورد و نشانم می دهد. چنان قشنگ و مرتب نوشته است که به وجد می آیم و می گویم: به به, ببین چه چهار قشنگی, شیش رو ببین , پنج درست مث یه قلب وارونه.
می گوید: اما پنج شبیه باسن هم هست.

اون تهرون تهرون که می گن\ مهمانی

2008-05-27T18:49:00.004+02:00

دختر آقای میم را بغلش می دهم و می گویم: من که هرچی این دخترتون رو ماچ کنم, سیر نمی شم. خیلی شیرین و خوشگله. سایر مهمانان نیز در تایید حرفم زبان به تعریف و تحسین دختر آقای میم باز می کنند. آقای میم لبخندی ازسر غرور می زند, اما با فروتنی می گوید: لطف دارین.
بعد گویی برای قدردانی از این همه تحسین, تصمیم به افشای رازی می گیرد و می گوید: هرکی بچه خوشگل می خواد, بیاد من راهنماییش کنم.
به شوخی می گویم: نکنه شما فرمولی, دستورالعملی, عصاره ایی چیزی کشف کردین؟
آقای میم خیلی جدی می گوید: بعله.
می گویم: پس بنابراین شما علاوه برحسابداری دستی هم درعلم ژنتیک دارین.
آقای میم با حالتی که گویی قصد شرح مطلب مهم و پیچیده ایی را دارد, خیلی شمرده توضیح می دهد: البته این کاری رو که می خوام بگم, کاریه که مادر خانوم به ما یاد داد. و در حالی که به دخترش اشاره می کند, ادامه می دهد: خب نتیجه اش رو هم که می بینین. چند تا از خانم های جمع قربان صدقه دخترک می روند. آقای میم دخترش را می بوسد و ادامه می دهد: یه روز مادر خانومم اومد خونه مون. دیدیم یه دونه سیب با خودش اورده. سیب رو داد به خانمم گفت بخور. پرسیدیم این چیه؟ گفت سوره یوسف رو خووندم, به این سیب فوت کردم تا بچه تون جمال حضرت یوسف را داشته باشه. اون وقت خانمم ...
خانم سین که به مادر خانم آقای میم ارادت دارد, می گوید: به به, دستش درد نکنه. و به عنوان شاهدی برحرفش رو به جمع می کند ومی گوید: آخه مادر شیرین جون از سادات حسینین. دعاشون زودتر مستجاب می شه.
خانم پ که دخترش تازه ازدواج کرده, می پرسد: اون وقت کی باید این سیب رو بخورن؟
آقای میم می گوید: همون ماه های اول دیگه.
خانم پ که ظاهرا خیلی به موضوع علاقمند شده, می پرسد: یه دونه کافیه؟
قبل از آقای میم جواب می دهم: دیگه اون بستگی به این داره که می خواین صاحب آنجلینا جولی و کلودیا شیفربشین یا ...
خانم سین با لحن سرزنش باری حرفم را قطع می کند ومی گوید: شک نکن, مادر. آیه قرآنه.
آقای میم هم اضافه می کند: باور کنین. خیلی موثره.
می گویم: یعنی تاثیری فراتر از ژنها؟
خانم سین تکرار می کند: بعله. آیه قرآنه.
می گویم: دخترتون شکل مادرشه. مادرش هم زیباست. دیگه نقش سیب این وسط چیه؟
خانم پ می گوید: خب آدم سیب رو که همیشه می خوره. حالا چه بهتر که بهش آیه قرآن هم خونده بشه.
می گویم: البته در صورتی که معتقد باشین ترکیبات سیب با خوندن آیه قرآن عوض می شه.
خانم سین نگاهی به من می اندازد و می گوید: چرا نمی شه. یه خط آیه قرآن خیلی چیزا رو عوض می کنه. با یه خط آیه قرآن, زن و مرد به هم حلال می شن. سپس چند لحظه ایی خیره نگاهم می کند و بعد به نشانه ختم بحث, پس از ارائه چنین دلیل محکمی, به صندلیش تکیه می دهد و از من رو می گرداند.
می گویم: در واقع رابطه زن و مرد و اون یه خط آیه قرآن ...
خانم پ که هنوز جوابش را نگرفته, وسط حرفم می پرد و دوباره می پرسد: حالا یه دونه سیب کافیه؟

جیش خسته!

2008-05-26T15:14:00.005+02:00

در خواب حضور کسی را احساس می کنم. لای چشمانم را باز می کنم. شاپرک بهاری را می بینم که پایین تخت نشسته است. می پرسم: چی شده؟ می گوید: بیا ببین چرا تشکم خیسه.
از آنجا که سابقه خیس کردن رختخوابش را ندارد, حدس می زنم یا عرق کرده یا خواب آلود بوده و لیوان آبش را برگردانده است. اما وقتی می بینم فقط وسط تشکش خیس است و ش.ورت و شلوارش را هم عوض کرده است, می فهمم
چه اتفاقی افتاده است.
صبح می گویم: گلم چطور شد دم صبح جیش کردی؟ تو که هر وقت جیش داشتی خودت بلند می شدی, می رفتی توالت.
می گوید: آخه جیشام خسته بودن, می خواستن تو تخت بخوابن.
می گویم: اما باید به جیشات بگی که اونا فقط تو توالت می تونن بخوابن.
مطیعانه می گوید: باشه, بهشون می گم.

اون تهرون تهرون که می گن \ پرواز

2008-05-23T18:39:00.005+02:00

پروازمان ۱۱صبح است. از قبل به شاپرکها گفته ام که صبح زود بيدارشان می کنم. خواب شاپرک برفی سبک است ولی شاپرک برفی معمولا زود و راحت از خواب بيدار نمی شود. ساعت شش و نيم صبح شاپرک برفی را صدا می زنم, فورا چشمهايش را بازمی کند و می خندد. صبحانه می خوريم, لباس می پوشيم و راه می افتيم.
جلوی گيت با همسرم خداحافظی می کنيم. هيچ نمی گويد. هيچ نمی تواند بگويد. وارد گيت که می شويم .شاپرک بهاری را بغل می کنم تا پدرش را ببيند. شاپرک بهاری با دست دو بوسه برای پدرش می فرستد. همسرم فورا بر می گردد. می دانم رو گردانده تا شاپرکها اشکهايش را نبینند.
در صف کنترل پاسپورت, به همسرم فکر می کنم که چطور دوری شاپرکها را طاقت خواهد آورد که شاپرک برفی می گويد: من نظرم عوض شد.
ـ در چه مورد؟
ـ در مورد ايران رفتن.
ـ منظورت چيه گلم؟
ـ من نمی خوام بيام ايران.
ـ چرا؟
ـ می خوام بمونم پيش بابا.
ـ می دونم که دوست داری پيش بابا باشی. اما قبلا درباره اش صحبت کردیم. الان ديگه نمی تونيم برگرديم. تازه بابا هم ممکنه بیاد پیش مون.

من و شاپرکها در آخرين رديف صندليهای هواپيما جا می گيريم. در پشت سر ما قسمت مهمان داران است و در اطرافش فضايی که شاپرکها می توانند کمی راه بروند. در سمت راست مان زن و شوهر میان سالی نشسته بودند که زود سر صحبت را با هم باز کنیم و می فهمم که اسمشان فریبا و احمد است, هر دو داروسازند و یک پسردانشجو درند. فریبا از من می پرسد: شوهرتون خارجیه؟ می گویم: نه, چطور؟ شاپرک بهاری را نشان می دهد و می گوید: آخه پسرتون خیلی بوره.

مهمان داران این پرواز برخلاف پروازهای دیگری که دیده بودم, چنان با مسافران گرم می گیرند و به صحبت می ایستند که گویی وظیفه دیگری ندارند.
مهمان داری از شاپرک برفی اسمش را می پرسد, تا شاپرک اسمش را می گوید, در جواب می گوید: چه جالب. هم اسمیم. اسمی که روی لباسش نوشته شده است را می خوانم: محمد باقر. فکر می کنم یا خواسته با شاپرک صمیمی شود یا از خیل افرادی است که اسم شناسنامه ایی و اسم روزمره متفاوتی دارند.
مهمان داردیگری که یکی دو بار به شاپرکها لیوانی آب داده است, وقتی کنار شاپرک ایستاده ام تا از پنجره بیرون را نگاه کند از من می پرسد: چند سال اینجایی؟ چی کار می کنی؟ از این که بی هیچ مقدمه و سابقه آشنایی تو خطابم می کند , متعجب می شوم.

نزدیک بودن به قسمت مهمان داران و وجود مهمان دارن خوش اخلاق سبب می شود که اولین غذا به شاپرکها برسد. اما همان طور که از قبل می دانستم, شاپرکها تقریبا لب به غذا نمی زنند و ساندویچ هایی که خودم درست کرده بودم را می خورند.

حدس می زدم به محض سوار شدن به هواپیما شاپرکها به خواب عمیقی فروروند. ولی بعد از گذشت نیمی از مدت پرواز و در حالی که بیشتر مسافران به خواب رفته اند, شاپرکها همچنان بیدار و هشیار بازی می کنند.

احمد, شاپرک برفی را روی پایش می نشاند و از پنجره ابرها را نشانش می دهد. من شاپرک بهاری را بغل می کنم و به کنار پنجره دیگر می برم. فریبا هم می آید تا با صحبت کنیم. یک باره احساس می کنم شاپرک بهاری خیلی سنگین شده است. ازگوشه چشم نگاه می کنم, خواب خواب است. فریبا ملافه و پتو را آماده می کند و من شاپرک را می خوابانم.

یک ساعت آخر پرواز برای بچه ها کارتون پخش می کنند. شاپرک برفی تا موقع رسیدن حسابی سرگرم می شود.

به خاطر نزدیکی به در خروجی اولین مسافرانی هستیم که ازهواپیما پیاده می شویم. همچنین اولین مسافرانی که سوار اتوبوس می شویم اما بالتبع آخرینی که پیاده می شویم و بنابراین در آخر صف طویل کنترل پاسپورت می ایستیم. از شانس خوبمان, ماموری که قصد باز کردن پست جدیدی را دارد, صدایم می کنم و در کمال ناباوری با خوشرویی و به سرعت راهمان می اندازد.

وارد سالن می شویم و منتظر می مانیم تا چمدانها برسند. این بار برخلاف همیشه وارد سالن دیگری می شویم. در این سالن از افرادی که چرخ به دست دنبالت می دوند و به اصرار می خواهند چمدانهایت را بیاورند, خبری نیست. خودم چرخی می آورم ومنتظر می مانم. فریبا و احمد نیز می رسند. به شاپرک برفی سفارش می کنم کمی دورتردر حالی که که مراقب برادرش است به انتظار بایستد تا چرخ یا چمدانی بهشان نخورد.

ازهمان جا می توان جمعیتی را که به استقبال آمده اند, دید. با خوشحالی چشم می گردانم تا آشنایی را ببینم و دستی تکان دهم. اما همه غریبه اند. تعجب می کنم چون مادرم همیشه یک ساعت قبل از نشستن هواپیما با میوه وشیرین و آب میوه برای پذیرایی از افراد فامیل که به استقبال می آیند, در فرودگاه حاضربود. هیچ یک از اعضای خانواده همسرم را هم نمی بینم. فکر می کنم حتما در ترافیک عصرگرفتار شده اند.

احمد لطف می کند و چمدانها را برایم روی چرخ می گذارد. با احمد و فریبا خداحافظی می کنم و قرار می گذاریم بعد از تعطیلات با هم تماس بگیریم. از شاپرک برفی می خواهم دست برادرش را بگیرد و پشت سر من که چرخ چمدانها را می برم, بیاید.

از میان مستقبلین که چون دیواری در دوطرف در خروجی ایستاده اند, می گذرم. حالا با نگرانی به اطراف نگاه می کنم. خانمی با مهربانی می گوید: هر جا باشن دیگه الان می رسن. در همان لحظه پدرم را می بینم که با دستهایی که برای در آغوش کشیدن من از هم گشوده به سویم می آید. خواهرم و مادرم از پشت سرش می آیند. احساس می کنم دنیا را به من داده اند. پدرم می گوید به عادت همیشه به سالن اصلی رفته اند و یک ساعتی آنجا منتظر نشسته اند. بالاخره پس از کلی پرس و جو به اینجا آمده اند.

خواهرم شاپرک برفی را بغل می کند و می گوید: وقتی این
دو برادر دست در دست هم از پشت سرت می آمدند, تصویر بسیارزیبایی را ساخته بودند.

شاپرکها در بغل خاله و دایی خوش می گذرانند.

خانواده همسرم از هم راه می رسند. آنان مدتها در ترافیک مانده و اول به سالن اصلی رفته بودند.

پس از پذیرایی مادرم از همه, به سمت خانه راه می افتیم. شاپرک برفی در بغل خواهرم می نشیند و درتمام طول مسیر برایش تعریف می کند. اما شاپرک در بغل من می ماند. پس از ساعتها ماندن در ترافیک به خانه می رسیم. عمه هایم در خانه منتظرند. می گویند وقتی در راه بودیم همسرم زنگ زده تا مطمئن شود به سلامت رسیده ایم.

فورا به همسرم زنگ می زنم. می گوید وقتی به خانه رسیده و چشمش به کامیون شاپرک بهاری که در زیر پله ها پارک کرده بوده, افتاده دیگرنتوانسته در خانه بماند. با شاپرکها صحبت می کند و بهشان شب به خیرمی گوید. عمه ام گوشی را می گیرد تا با همسرم صحبت کند. آنقدر همسرم بغض کرده بوده که عمه ام چند کلمه ایی بیشترنمی تواند صحبت کند. رو به من می گوید: دوری شما رو طاقت نمی آره, دوهفته دیگه اینجاست.

همسرم دو هفته بعد به ایران می آید.

دیو یا دلبر؟

2008-05-23T13:00:00.008+02:00

شاپرک بهاری دستش را دور گردنم می اندازد و در حالی که با تحسین نگاهم می کند, می گوید: maman tu es très belle *

نیم ساعت بعد, شاپرکها در جستجوی هم با سر وصدای زیاد از این اتاق به آن اتاق می دوند و بازی می کنند. دست شاپرک بهاری را می گیرم و می برم تا مسواکش را بزند و آماده خواب شود. شاپرک برفی را نیز برای مسواک زدن روانه دستشویی دیگر می کنم. شاپرک بهاری, برادرش را صدا می کند و می پرسد: چی کار می کنی؟
ـ مسواک می زنم. تو چی کار می کنی؟
ـ منم دارم مسواک می زنم. ولی یه هیولا اینجاست.
توجهی نمی کنم و شاپرک بهاری را بعد از تمام شدن کارش به اتاقش می فرستم. به سراغ شاپرک برفی می روم. می بینم مسواک در دهانش است ولی مشغول بازی است. شاپرک بهاری سر می رسد, رو به برادرش می گوید: وای هیولا اومده پیش تو و با سرعت به طرف اتاقش می دود. به دور و برم نگاهی می اندازم, جزخودم و شاپرک برفی کس دیگری را نمی بینم.

*مامان تو خیلی خوشگلی.

بهاری پاتر

2008-05-21T14:33:00.005+02:00

شاپرک بهاری طبق معمول نیمه شب بیدارم کرد تا لیوانی آب برایش بیاورم. اما برخلاف همیشه, بعد از نوشیدن آب نخوابید و گفت: پام درد می کنه.
خواب آلود پرسیدم : کجای پات؟
قوزک پایش را نشانم داد.
شروع به ماساژ دادن پایش کردم ولی همچنان گریه می کرد. پس از چند دقیقه ماساژ, کرم و ... در نهایت قرص مسکنی به او دادم و فورا به خواب رفت.
فردا صبح بعد از خوردن صبحانه ازش پرسیدم : گلم, دیشب پات چرا یه دفه درد گرفت؟
گفت: برای این که لرد ولدمور رفته بود تو تنم.
با تعجب گفتم: لرد ولدمور؟
گفت: آره, مگه ندیدی* وقتی لرد ولدمور تو تن هری رفته بود, هری درد داشت.

* اشاره به فیلم « هری پاتر و محفل ققنوس» می کرد.

دعا

2008-04-28T16:43:00.006+02:00

شاپرک بهاری: تو چه دعایی می کنی؟
من: دعا؟ دعا برای چی ؟
شاپرک بهاری: آره, مگه ندیدی «ایوان» دعا می کرد. «بروس» هم همین طور.
من: آهان. خب فعلا هیچی. اما تو چه دعایی می کنی؟
شاپرک بهاری: من دعا می کنم دندونم خراب نشه تا بتونم همه چی بخورم.

**

شاپرک برفی: وقتی من بزرگ بشم, تنها زندگی می کنم.
من: چرا؟
شاپرک برفی: چون نمی خوام عاشق بشم.
من: به خاطرهمون مشکل بوسیدن دیگه؟
شاپرک برفی: آره.
من: خب گلم, به نظرم می تونی به جای بوسیدن لب که خوشت نمی آد, بوسیدن گونه را امتحان کنی.
شاپرک برفی: نه, نمی شه.
من: آخه چرا؟
شاپرک برفی: نمی شه, باید لب را بوسید. وقتی آدم عاشق می شه باید ژست عاشقانه بگیره.

J'aime plus paris

2008-04-25T19:00:00.002+02:00

Thomas Dutronc

خنده دار نه, ترسناک

2008-04-17T18:51:00.005+02:00

شاپرک برفی با دیدن یکی دو فیلم از «لسلی نیلسون» به فیلم هایش علاقمند شده بود.با جستجو در میان برنامه شبکه های مختلف, فیلمی از او یافته و سفارش کرده بود که سر ساعت مقرر برای دیدن فیلم صدایش کنم.

وقتی تلویزیون را روشن کردم, متوجه شدم چند لحظه ایی از شروع فیلم می گذرد. به شاپرک بهاری گفتم: بدو به برادرت بگو بیاد, فیلم خنده داری که می خواست ببینه شروع شده . شاپرک بهاری نگاهی به تلویزیون کرد و با دیدن تصویر خ.م.ی.ن.ی بر صفحه تلویزیون با بغض گفت: نه, من اینو نمی خوام. من از این فیلم های ترسناک دوست ندارم.

***

تنها نشسته بودم و فیلم Good German را تماشا می کردم. شاپرک برفی وارد اتاق شد تا چیزی نشانم دهد, نگاهش به صفحه تلویزیون افتاد. با دیدن جرج کلونی* و تونی مک گویر** که در ماشینی نشسته بودند, چشمانش برقی زد, گفت: بت من , اسپیدرمن, دو تا "سوپر هرو" تو یه ماشین. عجب فیلمی.

*بازیگر نقش بت من در فیلم بت من و رابین
**بازیگرنقش اسپیدرمن

آموزش / راه حل

2008-04-17T16:24:00.005+02:00

چند سال پیش یک «آزمون تربیت فرزند» در تلویزیون هلند برگزارشد. در این آزمون علاوه بر افراد سرشناس, گروه های مختلفی از جمله گروه پدر و مادرها, گروه والدینی که متارکه کرده بودند و به تنهایی فرزندشون را تربیت می کردند, مادربزرگها, معلمین و ... نیز شرکت داشتند. سوالاتی که مطرح می شد سه جوابی بود و امکان شرکت بیننده ها نیز از طریق سایت آزمون یا ارسال پاسخ ها با اس ام اس فراهم شده بود. در آخربرنامه روانشناسی در مورد پاسخ صحیح که در واقع برخورد مناسب در موقعیت مطرح شده بود, توضیح می داد و پس از پایان برنامه هم دو ساعتی با افرادی که سوال یا توضیح بیشتری می خواستند چت می کرد.

یکی از سوالات آزمون درمورد زمان شروع آموزش جن.سی به بچه ها بود. گزینه ها شامل زمانی که فرزندمان سوالی در این باره می پرسد, زمانی که می بینیم به این مسائل توجه نشون می ده یا عاشق شده وسومی از بدو تولد بود. بیشتر افراد گزینه یک را انتخاب کرده بود ولی روانشناس جواب صحیح را گزینه سه می دانست. و توضیح می داد که آموزش جن.سی را باید از بدوتولد و با نام بردن آل.ت تناس.لی شروع کرد. توصیه می کرد وقتی نوزاد را حمام می برید همون طور که دست و پاش را نام می برید, اسم آل.ت تناس.لیش را هم ذکر کنید .به این ترتیب بر عادی بودن , قابل احترام بودن و هم تراز بودن این عضو با سایر اعضای بدن تاکید می کنید و قدم اول را برمی دارید. بعد به مرورزمان اطلاعات دیگر را به بچه بدهید چون وقتی اولین سوال را می پرسد یا عاشق می شود برای آموزش خیلی خیلی دیر است.

(این دقیقا مرحله ایی است که به جرات می توان گفت هیچ کدام از ما طی نکرده ایم. چون اسم آل.ت تناس.لی در زبان ما به فحش تعییر ماهیت داده است. از این رو از بچگی آل.ت تناس.لی مان را با اسم مستعار شناخته ایم و هرآنچه مربوط به آن می شود را شرم آور و مستحق پنهان کردن. در حالی که به راحتی و بی هیچ شرمی می تواینم این اعضا را به زبان بیگانه نام ببریم.)

****
در راستای حل مشکل به جای پاک کردن صورت مسئله
قرار شده است برای جلوگیری از شیوع ایدز و تشویق سک.س سالم و بی خطر در دبیرستانها فرانسه, دستگاه های خرید کاندوم گذاشته شود. قیمت کاندوم ها بیست سانتیم (۱\۵ یورو) است.

هم چنین روانشناسی پیشنهاد می کرد به منظور فراهم آوردن تسهیلات لازم برای نوجوانانی که بچه دار می شوند, از این پس به فکر تاسیس مهد کودک هایی در کنارمدارس باشیم. تا این نوجوانان هم بتوانند به تحصیلشان ادامه بدهند.

چون اغلب این نوجوانان به خاطر نگهداری از فرزندشان مجبورند از تحصیل دست بکشند. در حالی که اگر در کنار مدرسه, مهد کودکی باشد که بتوانند فرزندشان را در ساعات مدرسه آنجا بسپرند, فرصت تحصیل را از دست نمی دهند.

بهار تخیل

2008-04-11T18:43:00.002+02:00

پایم که به خانه می رسد, شاپرکها با هیجان و شادی فراوان خبر می دهند که ماهی خریدیم. دهان بازمی کنم چیزی بگویم ولی مجال نمی دهند و دستم را می گیرند و می برند تا تنگ ماهی را نشانم دهند. همسرم به جمع ما می پیوندد و می گوید: فقط این دو تا مونده بودن. با کمی احساس عذر و تقصیر می پرسد:عیب نداره که قرمز قرمز نیستن؟ به لکه های سفید روی بدن ماهیها که در آب می چرخند نگاه می کنم و می گویم: نه. نه, اصلا . و اضافه می کنم: نگرانشون نباش بعد می اندازیمشون تو حوض پارک گلها. شاپرک بهاری که عاشق دریاست می گوید: نه, با خودمون ببریمشون لب دریا.

***

بعد ازاین که رومیزی میز هفت سین را اتو می کنم؛ شاپرک بهاری هر دو دقیقه یک بار و شاپرک برفی هر پنج دقیقه یک بار می پرسند: پس کی هفت سین می چینیم؟ در نهایت تسلیم می شوم و کارم را نیمه کاره رها می کنم و می گویم: بریم هفت سین بچینیم. شاپرکها ذوق زده به آشپزخانه می دوند تا وسایل هفت سین را بیاورند.

شاپرک برفی می گوید: من عیدو خیلی دوست دارم. هفت سین و مخصوصا سبزه را خیلی خیلی دوست دارم.
شاپرک بهاری می گوید: ولی من نوئلو دوست دارم.
می پرسم: چرا نوئل را بیشتر دوست داری؟
می گوید: چون نوئل کادو می گیرم.
شاپرک برفی می گوید: خب عیدم کادو می گیریم.
شاپرک بهاری می گوید: نوئل , پاپانوئل برامون کادو می آره.

فکر می کنم بد نیست بگویم برای عید هم عمونوروز کادو می آورد ولی می بینم عمو نوروز هیچ وقت برای ما حضوری ملموس چون پاپانوئل نداشته است. نه فیلمی , نه کارتونی , نه داستانی, نه مردی که در کوچه و بازار با لباس مخصوص قدم بزند و آرزوهای بچه ها را بشنود. پس وقتی خودم وجودش را باور ندارم چطوراز عمونوروز برای بچه هایم بگویم. تازه عیدی مان هم اغلب پول بود که از لای قرآن برمی داشتیم و نیاز به تهیه لیست علائق نداشت. آن را هم نه یک جا که هر بار به عید دیدنی می رفتیم, می گرفتیم.

اما این تنها دلیل نیست . نوئل در اینجا چون نوروزدر ایران مناسبتی است که همه به استقبال آن می روند. حق می دهم به شاپرک بهاری. نوروزاتفاقی است در خانه ما و چند دوست نه اتفاقی بزرگ در کل شهر. نه چهره شهر عوض می شود, نه جایی سخن از نوروز است , نه کسی برای آن لحظه شماری می کند. نه آمدن بهار با تغییرات جوی محسوسی همراه است. نه

خیابانها و مغازه ها شلوغ است و نه ...

آن خیابانهای شلوغ , شوق خرید لباس عید و انتظار برای پوشیدنش که گویی قرنها به طول می انجامید.اتاقی که با پرده نو, روتختی نو و گاه فرش و تخت و کمد نو به سرزمین آرزوها بدل می شد, عید دیدنی و خوردن یک عالمه آجیل و شیرینی , جمع شدن همه بچه های فامیل با لباسهای نو که در چشم بهم زدنی پر از لک و کثیف می شد, هیجان رفتن به خانه هایی که هیچ وفت نرفته بودیم, گرفتن عیدی و رقابت با برادرم برای جمع آوری عیدی های بیشتر, دو هفته تعطیلی شیرین و شاد که پس ازامتحانات ثلث دوم چون عبور از دروازه بهشت بود
اینها همه تجربه های من است ,

کاش می شد یک بار شاپرکها را اسفندماه به ایران می آوردم تا فرارسیدن بهار, مقدمات استقبال از آن و شور وحال نوروز را در زادگاه نوروزببینند. آنجا که با نزدیک شدن بهار, هوا هم بهاری و لطیف می شود. شهر از جنب و جوش محسوسی لبریز می شود گویی همه با توافقی جمعی از خواب زمستانی برمی خیزند. مغازه ها یک شبه با ماهی و سنبل و سبزه رنگارنگ می شوند. عطر شکوفه ها با بوی شیرینی و آجیل و بوی رنگ و مواد شوینده در هم می آمیزند.

آن وقت از مادر می خواستم حتما فرشی حتی شده فرش کوچکی را در حیاط یا پشت بام بشورد تا شاپرکها حسابی با آب و کف بازی کنند و از خانه تکانی لذت ببرند. می دانم که شاپرک برفی با اشتیاقی که برای کشف تازه ها دارد ازجستجو درداخل کمدهایی که سالی یک بار وارسی می شوند, خوب سرگرم می شد. و شاپرک بهاری از بی نظمی خانه لذت می برد و در میان آنچه دور ریختنی بود, اسباب بازیهایی برای خود می یافت.

و من طبق رسم عید, دستشان را می گرفتم و می بردم برایشان کفش عید می خریدم. خیابانها را زیر پا می گذاشتم تا برای همه عیدی بخرم. با شاپرکها و گل سرخ و آلاله شیرینم, تخم مرغ رنگ می کردم. و برای هر کدامشان یک تخم مرغ به شکل حیوان آن سال درست می کردم .

ازمیان انبوه ظروف مادر, یک دست را برای هفت سین کنار می گذاشتم و به سلیقه خودم هفت سین می چیدم. سبزی پلو ماهی دست پخت مادر را درجمع خانواده می خوردیم. مطمئنم که نارنجها را زیگزاگی می بریدم و روی فلفل وزیر گوجه و زیتون طوری می گذاشتم که گل بشود. تربچه و پیازچه را برش می دادم و در آب می انداختم و بعد که تغییر شکل می دادند, بچه ها را صدا می کردم و می گفتم : شعبده بازی کردم.

همه بچه ها را «حمام عید» می بردم و با لباس نو همه دور هفت سین می نشستیم و من تند تند آرزوهای برای سال جدید را با خود تکرار می کردم و باز کودک می شدم و برای گرفتن عیدی از دست پدر و مادرم بی قراری می کردم.

***

شاپرک بهاری چند دقیقه ایی به تنگ ماهی خیره می شود و سپس می گوید: این ماهیا مگه با هم دوست نبودن؟
می گویم: چرا, فکر می کنم با هم دوست بودن.
به ماهی تنهای توی تنگ اشاره می کند و می پرسد: پس چرا این ماهی دوستشو کمک نکرد که نمیره.

جادوی فیلم

2008-04-10T14:21:00.005+02:00

برای تماشای فیلم بی قراری می کند. با لذت فیلم می بیند. بعد از دیدن فیلم بهش امتیاز می دهد. فیلم های محبوبش را بی شمار تماشا می کند. اخبار ساخت فیلم های مورد علاقه اش را دنبال و برای اکرانشان روزشماری می کند. بعد ازتماشای فیلم درسینما, منتظر DVD اش می شود. بعد از جمع آوری DVD ها به فکر دیدن نسخه فارسیشان می افتد و خواهان داشتن DVD فیلم ها به زبان فارسی می شود.

هنرپیشه هایی که نقش های سوپرمن, بت من, اسپیدرمن, جیمز باند, اوشن و زورو را بازی کرده اند و همچنین آنهایی که در کنار این هنرپیشه ها نقشی داشته اند, را می شناسد. اگر پنج دقیقه از فیلمی را ندیده باشد, آن فیلم در دسته فیلم هایی که ندیده است, قرار می گیرد. با یک بار دیدن فیلم قانع نمی شود. گاه و بی گاه یاد صحنه هایی از فیلم های مورد علاقه اش می افتد و با جزییات همه را تعریف می کند. با این همه به محدودیت سنیی که برای بعضی از فیلم ها وجود دارد, احترام می گذارد , اگر چه پارک ژوراسیک را دیده ولی دیدن «هری پاتر و جام آتش» را به سالهای آینده موکول کرده است. حاضر است از خواب و خوراک وحتی برخی تفریحات دیگر برای تماشای فیلمی بزند.

در یک کلام عاشق فیلم است شاپرک برفی, درست مثل خودم.

بچه های دیروز, بچه های امروز

2008-04-10T14:01:00.004+02:00

«حالا که این کارو کردی, تو دیگه خواهرمن نیستی. من می رم برای خودم از فروشگاه کوروش یه خواهر می خرم.»

معدود دفعاتی که خواهرم به تلافی شیطنتهای کودکانه ام, بی خیال این جملات را بر زبان می آورد نمی دانست ذهن مرا به چه نبردی فرا می خواند. کشمکشی میان احساس حسادت به دختری که قرار بود جای مرا در قلب خواهرم و شاید سایر اعضا خانواده پر کند , ترس از غریبه ایی که معلوم نبود با آمدنش چه تغییراتی پیش می آمد, از یک سو و میل به دفاع ازآنچه انجام داده بودم و خواهرم را مستحقش می دانستم و نقشه کشیدن برای برداشتن پولهای خواهرم از سوی دیگر برای مدتی فکر مرا به خود مشغول می کرد. اما در نهایت احساسات غلبه می کرد و در صدد جبران برمی آمدم.

یک روز که خسته بودم و شاپرک برفی بی توجه به تذکرهای من روی تختش بالا و پایین می پرید و سر و صدا می کرد, گفتم: باشه, حالا که این کارو می کنی. من دیگه مامانت نیستم. می رم مامان یه پسر دیگه می شم.
شاپرک بهاری بی هیچ واهمه و با قاطعیت گفت: تو نمی تونی مامان پسر دیگه ایی بشی.
پرسیدم: چرا نمی تونم?
گفت: چون تو هر خونه ایی که بخوای بری, اون پسرا می گن ما خودمون مامان داریم.
دست می گذارم روی نقطه حساسش وگفتم: خب پس من یه نی نی می آرم و می شم مامان اون که به حرفام گوش بده.
شاپرک بهاری خونسردانه گفت: اون نی نی ام وقتی بزرگ بشه شیطونی می کنه.

سکوت می کنم و به فکر فرو می روم که چطور من که بارها تمام طبقات فروشگاه کوروش را گشته بودم, این امکان را زیر سوال نمی بردم و گرفتار احساسات می شدم ولی شاپرک بهاری که مخالف سرسخت داشتن خواهر و برادر دیگری است به دام من نمی افتد و منطقی جواب می دهد؟ که شاپرک گفتگو را به نفع خود خاتمه داد و گفت: حالا اگه نمی خوای مامان ما باشی, می تونی بازم پیش مون بمونی و باهامون حرف بزنی.

J'ETAIS LA

2008-03-07T12:31:00.003+01:00

ZAZIE

* اون تهرون تهرون که می گن / آرایشگاه ـ۱

2008-02-27T16:13:00.005+01:00

به توصیه یکی از آشنایان به آرایشگاهی که به تازگی در نزدیکی خانه باز شده است,می روم. آرایشگاه کوچکی که برخلاف آرايشگاهای دیگری که ديده بودم با سلیقه و دقت خاصی تزیین شده است. همه وسایل از آیینه ومیز وصندلی گرفته تا سطل آشغال و ظرف سنجاق سر و پنبه از نظرجنس و رنگ هماهنگند. در کنار قاب عکسهای بزرگ عروس، چند تابلوی خوش نویسی به چشم می خورد. روی میز فرشته خانم (صاحب آرایشگاه) کتاب قطوری که لای صفحاتش علامتی گذشته شده، قرار دارد.
هنوزروی صندلی ننشسته ام که مریم خانم ( دوست فرشته خانم ), وارد می شود و با صدای بلند و صميمانه شروع با احوالپرسی با همه می کند. بعد از احوالپرسی مفصل, کنار فرشته خانم که ابروی من را بر می دارد، می ایستد و با اشاره به عکس عروس روی ديوار می گوید :چه قاب خوشگلی, فرشته. از کجا گرفتيش؟
ـ اینو علی گرفته. نمی دونم از کجا ولی کلی گشت تا اونی که می خواستمو پيدا کرد.
ـ خيلی خوشگله.
ـ آره, خیلی به اینجا جلوه داده.
ـ اين عروستم خیلی محشره.
فرشته خانم پوزخندی می زند و می گوید: بايد روزی که برای پاتختی اش اومده بود رو می ديدی. از حموم دراومده و بی آرايشش زمين تا آسمون قرق می کنه.
ـ دست گلت درد نکنه که چی درستش کردی.
فرشته خانم آهی می کشد و می گوید: می دونی چند روز پیش، یکی اومده می پرسه خانم این عکسا مال عروسای خودتونه؟ گفتم برا چی می پرسی؟ گفت آخه شنیدم آرایشگاه هایی که معروف نیستن، عکس عروس آرایشگاه های معروف را برای جلب مشتری می زنن.
مريم خانم با تعجب می پرسد: ‌اینا را تو روی تو گفت؟
ـ آره والا. منم گفتم برو خانوم، برو که هر چی ام بدی درستت نمی کنم. همراهش معذرت خواهی کرد و گفت چند جا این مورد و خودمون دیدیم. خواست بهش وقت بدم. گفتم: امکان نداره. گفت: چرا مگه توهین کرده. گفتم خانم جون, اگه این توهین نیست پس چیه؟
ـ واقعا که.
ـ حالا يکی نيست بپرسه مگه آرایشگاهای معروف چی کار می کنن؟
ـ فرشته جون, اگه تو ام قيمت رو بالا ببری , اون وقت ديگه از اين سوالا نمی کنن.
ـ به! حرفا می زنيا. مگه نگفتم برات دوماده اومده بود, شاخ و شونه می کشيد و پول نمی داد.
ـ آره گفتی, همون که تو ماشين, عروسو زد.
با شنيدن اين جمله, بی اختيار چشمانم را بازمی کنم.
فرشته خانم تذکرمی دهد: خانم چشماتون را ببندين و در جواب دوستش می گوید: آره همون.
ـ بالاخره همه پول رو داد يا نه؟
ـ آره. با باباش صحبت کردم. اونم عذرخواهی کرد و پولو داد. ولی پسر رو سوزندم. می دونی بهش چی گفتم؟
ـ نه, چی گفتی؟
ـ گفتم برو بزرگترتوبيار با من حرف بزنه. . مريم نمی دونی, چه حالی شد اينو شنيد. حالا شيطونه می گفت بهش بگم ابرواتوام خيلی نازک برداشتن و حالش را بگيرم ... هر دو با هم می زنند زير خنده.
اين بار عليرغم تعجبم, چشمانم را همچنان بسته نگه می دارم.

***

چند روز بعد در جمع خانوادگی , صحبت از جوانان می شود, من به عنوان موضوعی عجیب و غریب از برداشتن ابروی داماد می گویم. اما دیگران بی هیچ تعجبی می گویند: به! مگه نمی دونستی؟ خیلی وقته دامادا هم ابرو می بردان.
ـ معلمومه که نمی دونستم. از کجا باید بدونم یه همچین چیز غریبی اینجا این قدر عادیه.
ـ مگه عکسای عروسی میلاد و شقایقو ندیدی؟
ـ چرا دیدم.
ـ خب میلاد ابروش را برداشته بود دیگه.
ـ دیدم قیافه اش یه جوریه ولی اصلا به فکرم نرسید ابرواشو برداشته .
ـ برداشتن ابرو جز آرایش داماد شده. حالا دیگه آرایشگاه های مردونه, فر می کنن, رنگ می کن, ابرو بر می دارن. و سپس کارتی از کیفش در می آورد و نشانم می دهد. پس زمینه کارت درختانی پر از شکوفه های صورتی است. می خوانم :
آرایشگاه شکوفه
رنگ, مش, فر, گلت, آرایش داماد
با مدیریت مهدی
اگر آرایش داماد را نخوانده بودم, بی تردید به خاطرخدمات ارائه شده و شکوفه های پس زمینه شک نمی کردم که کارت مربوط به آرایشگاهی زنانه است.
برادرم می گوید: این آرایشگاهی که من می رم. مهرداد که من مشتریشم کارش خیلی خوبه. می خوای بچه ها را ببر سرشونو کوتاه کن.
ـ من که نمی تونم بیام. تویا باباشون باید ببرینشون.
ـ چرا تو نمی تونی بیایی؟
ـ مگه خانوما می تون برن تو آرایشگاه مردونه؟
ـ آره, بچه ها با مادراشون می آن دیگه.
ـ عجب. باشه. اگر این طوری وقت بگیر یه روز بریم.

* اين عنوان مطالبی است که از اين پس(اگر فرصتی دست دهد) درباره سفرهایم به ایران می نویسم. در حال حاضر ترتیب زمانی خاصی ندارند.

2008-02-26T14:23:00.004+01:00

Tina arena

aimer jusqu'a l'impossible

Je m'appelle Bagdad

2008-02-25T18:28:00.005+01:00

Partons Vite

Kaolin

کدام حرف؟ کدام باور؟

2008-02-25T16:34:00.001+01:00

شاپرک برفی: فیلم زورو خیلی قشنگ بود. اون خانمه که تو فیلم بود خیلی شبیه تو بود.
من: شبیه من؟
شاپرک برفی: آره , خیلی شبیه تو بود.

***

شاپرک بهاری: من وهاپو مثلا رفتیم جنگل. تو ام یه میمون خیلی بزرگی.
من: چی؟ من یه میمونم؟
شاپرک بهاری: آره, تو یه میمون بزرگی. حالا صدای میمون در بیار.

بادکنک

2008-02-22T11:54:00.005+01:00

شاپرک بهاری بادکنکی را کمی باد شده بود, نشانم داد و با غرور گفت: ببین, من بادش کردم.
ـ آفرین.
ـ می دونی چه جوری بادش کردم؟
ـ چه جوری؟
ـ سرش را باز کردم, گذاشتم جلوی دهنم . بادمو دادم توش.

Build a bear

2008-02-21T12:32:00.011+01:00

با شاپرکها به این مغازه رفته بودیم. شاپرک
برفی یک خرس قطبی با لباس اسپیدرمن انتخاب کرد. شاپرک بهاری ابتدا یک میمون خواست تا به قول خودش بابای میمون کوچولویی که در خانه داشت بشود. پرسیدم: خب چه لباسی براش بر می داری؟ معترضانه پاسخ داد: حیوانات که لباس نمی پوشن.

بعد این دو تا چشمش را گرفتند. گفتم: یکی رو می تونی بخری. با خوشحالی خرس صورتی را در بغل گرفت و گفت: این از همه قشنگتره که بوس می فرسته. اونایی دیگه رو نمی خوام چون اونا هیچ کاری نمی کنن.

بابانوئل بهاری

2008-02-20T17:26:00.006+01:00

دو هفته قبل از نوئل

شاپرک بهاری: هر وقت برف بیاد, بابا نوئل هم می آد.
من: گلم , نوئل روز بیست و پنجم دسامبره که بابا نوئل تو اون روز می آد. چه برف بباره و چه نباره.
شاپرک بهاری: نه ,نه. وقتی برف بیاد, بابا نوئل هم می آد.

یک هفته قبل از نوئل

در مرکز خریدی, شاپرکها با خوشحالی درآغوش بابانوئلی که در جلوی کاج بزرگی نشسته,جای می گیرند تا عکس یادگاری بگیرند. به شاپرک بهاری که برخلاف برادرش عمیقا به وجود بابانوئل اعتقاد دارد, می گویم: اینم بابانوئل.
می گوید: این که بابا نوئل نبود.
با تعجب می پرسم: چطور؟
می گوید: برای این که بابا نوئل یک کیسه پر از کادو داره. این فقط لباس بابا نوئل را پوشیده.

چند روزقبل از نوئل

شاپرک بهاری با بغض: داداش می گه بابا نوئل وجود نداره.
من: تو فکر می کنی وجود داره؟
شاپرک بهاری: آره.
من: خب پس منتظر باش تا برات هدیه بیاره.

شب قبل

شاپرک بهاری گریه می کند و می گوید: برف نیامده دیگه بابانوئل نمی آد.
من: چرا, چرا. فردا بابانوئل حتما می آد.
شاپرک بهاری: نه, فقط وقتی برف بیاد اونم می آید.
من: ببین گلم فردا نوئله حتی اگه برفم نیاد بابانوئل می آد. تو کارتونا و فیلما همیشه نوئل برفیه ولی هر سال که برف نمی آد.مطمین باشه که فردا بابانوئل می اد.

نوئل

صبح از خواب بیدار می شود وبه کنار من می آید و با کمی نگرانی و هیجان می پرسد: بریم نگا کنیم ببینم بابانوئل اومده یا نه؟
_باشه بریم.
وقتی کادوها را می بیند, ذوق زده می شود.

فردای نوئل

صبح از خواب بیدار می شود و باز پیش من می آید و می گوید: بریم ببینم شاید بابانوئل بازم برامون کادو آورده باشه.

دو هفته بعد

از شکلاتهای باقیمانده نوئل بهش می دهم. به شکلاتها خیره می شود و سپس می گوید: این از همون شکلاتایی که بابانوئل برامون اورده بود.
به اشتباه خودم پی می برم و می گویم: آره, درسته از هموناست.
می پرسد: تو اینا را از کجا خریدی؟
-از همون فروشگاهی که همیشه خرید می کنیم.
-پس بابانوئل هم ازاونجا خریداش رو می کنه.
-آره, فکر کنم از ازاونجا خرید می کنه.

یک ماه بعد

شاپرک بهاری: پس کی برف می آد بابانوئل برامون کادو بیاره؟

Astérix aux jeux olympiques

2008-02-08T11:41:00.004+01:00

با شاپرک برفیکیس(shaparak barfix) وشاپرک بهاریکس (shaparak baharix)رفتیم تماشای تازه ترین فیلم استریکس و اوبلیکس ( Astérix & Obélix ) که درباره عشق الافولیکس(Alafolix) بود.

Sheidax

عافیت باشه

2008-02-06T11:23:00.002+01:00

شاپرک بهاری, نقاشیی را که در مدرسه کشیده بود, نشانم داد و گفت: ببین خودموکشیدم. گفتم: به به, آفرین, چقدر قشنگ کشیدی. چه رنگای خوشگلی.
شاپرک با غرورجزییات نقاشیش را برایم شرح داد. و بعد نقاشی را روی میز پدرش گذاشت تا به او نیز نشان دهد. گفتم: خیلی قشنگ بود. گلم حالا می تونی منو بکشی.شاپرک بهاری قاطعانه گفت: نه و ادامه داد: تواگه نقاشی می خوای باید خودت بکشی. برای این که هرکسی باید کارخودش را بکنه.

***

به شاپرکها شب بخیر گفتم و چراغ را خاموش کردم. همین که از اتاق بیرون آمدم, عطسه ایی کردم. شاپرکها گفتند: عافیت باشه. شاپرک بهاری از برادرش پرسید: می دونی عافیت باشه یعنی چی؟
شاپرک برفی: نه, نمی دونم. شاپرک بهاری: فکر کنم یعنی جلوی دهنتو بگیر.

دندان

2008-02-04T16:37:00.002+01:00

لق شدن اولین دندان نیز مثل نیش زدن اولین دندان پرهیجان و شیرین است. با این تفاوت که این بار خود او خبر بزرگ را خواهد داد.

انار سبز

2007-12-13T12:07:00.001+01:00

من: خب گلم, بگو ببینم امروز تو مدرسه خوابیدی؟
شاپرک بهاری: نه نخوابیدم. فکرمی کردم.
من : به چی فکر می کردی؟
شاپرک بهاری: فکر می کردم چطور می تونم با کیلیان بجنگم.
!من : عجب
شاپرک بهاری: آره , آخه کیلیان خیلی قویه.

***

شاپرک بهاری در یخچال را باز کرد و گفت: بذار ببینم چی می خوام بخورم. برای این که زود در یخچال را ببندد, ظرف اناررا نشانش دادم و گفتم: بیا از این انارا بخور؛ قرمز و دون شده. شاپرک بهاری که علاقه ایی به انار ندارد , مانگ (انبه ) را در بالای یخچال نشانم داد و گفت: نه من از اون انارا می خوام که سبزان و پوست دارن.

***

در میان هدایایی که شاپرک برفی در جشن تولد سال قبلش گرفته بود, یک اسکناس بیست یورویی هم بود که توجهش را چندان جلب نکرده بود. اما بعد از دیدن اسپیدرمن ۲, با خوشحالی و هیجان فراوان از من پرسید: می دونی پیتر روز تولدش چه کادویی گرفت؟ گفتم: نه, چی گرفت؟ با غرور گفت: مثل من یه اسکناس بیست تایی.

***

در صحنه ایی از فیلمی که شاپرکها می دیدند, دختر و پسری یکدیگر را در آغوش گرفتند و بوسیدند. شاپرک بهاری خندید و گفت: اینا عاشقن. شاپرک برفی نگاهش را برگرداند و گفت: من از عاشق بودن, خوش نمی آد. پرسیدم : چرا گلم؟ گفت: برای این دوست ندارم ازداوج کنم. گفتم: خب می تونی عاشق باشی ولی ازدواج نکنی. شاپرک برفی گفت: آره می دونم, باید بری شهرداری یه نامه امضا می کنی. گفتم: خب پس مشکل کجاست؟ گفت: من بوسیدن رو دوست ندارم. از این که لب یکی دیگه را بگیری تو دهنت, چندشم می شه.

***

قرار بود شاپرکها با مدرسه به سیرک بروند. شاپرک بهاری از آن روز که معملش وعده سیرک را داده بود, منتظر روز موعود بود. شاپرک برفی چون چندین بار رفته بود, بی تفاوت برخورد می کرد.

عصر وقتی که وارد خانه شدم, شاپرکها بعد از سلام شروع به تعریف کردند. شاپرک بهاری ازاین که به جای شکلات گرم, شکلاتهای بدمزه داده بود دلخور بود و می خواست شکلاتها را به من ببخشد, البته در صورتی که دوست داشتم. ولی شاپرک برفی با خوشحالی وبا ذکر جزییات همه آنچه را که دیده بود, شرح داد. یاد اولین باری که شاپرک برفی به سیرک رفته بود, افتادم. آن موقع پنج سال داشت. وقتی سیرک معروف مونت کارلو را درتلویزیون دید, گفت: ببین, این همون سیرکیه که ما رفتیم, فقط آدماش فرق دارن. کاراشون هم فرق داره. جاش هم فرق داره.

درجستجوی نمو

2007-12-07T18:07:00.001+01:00

شاپرک بهاری در حال تماشای تلویزیون خودش را تکان تکان می داد. کنارش نشستم و گفتم: من یه صدایی می شنوم . آره, آره صدای جیشاست که دارن تو دلت سر وصدا می کنن. می گن ما را آزاد کن بریم.
شاپرک بهاری که مشتاق شده بود, پرسید: کجا می خوان برن؟
گفتم: معلومه تو توالت, پیش دوستاشون.
شاپرک بهاری اضافه کرد: شایدم پیش مامان و باباشون.
گفتم: شاید. حالا بدو برو. شاپرک بهاری بدو بدو به سمت دستشویی رفت.
پس از چند دقیقه آمد کنارم و گفت: من فکر می کنم جیشام برگردن.
پرسیدم : چطور؟
شاپرک بهاری گفت: آخه اسباب بازیاشون را نبردن که با دوستاشون بازی کنن.

***

همین طور که دفترهای شاپرک برفی را نگاه می کردم, گفتم : ببین گلم به نظر من برای بهتر شدن دیکته ات باید بیشتر کار کنی. قبلا هم چند باربهت گفتم, اما تو فقط می شینی پای تلویزیون و بت من و سوپرمن می بینی. شاپرک برفی با قیافه حق به جانبی گفت: نه هولک (Hulk)هم نگاه می کنم.

***

شاپرک برفی : می دونی ساشا و آلکسی انگلیسی یاد می گیرن.
من: چه خوب.
شاپرکل برفی : منم سال دیگه که برم کلاس بالاتر, انگلیسی یاد می گیرم. من کلمه های انگلیسی رو که بلد بودم, بهشون گفتم. اونا هم چند تا کلمه دیگه به من یاد دادن.
من: عالیه. همین طوری ادامه بده. اگر انگلیسی را خوب یاد بگیری, می تونی بری کشورهای دیگه درس بخونی مثلا می تونی بری آمریکا, انگلیس, کانادا,استرالیا و ....
شاپرک برفی: من دوست دارم برم استرالیا.
من: خیلی خوبه. اما چرا استرالیا؟
شاپرک برفی: می خوام برم "نمو" را ببینم.

***

شاپرک برفی: همه می میرن.
من: آره, همه یه روزی می میرن.
شاپرک برفی: تو کی می میری؟
من : نمی دونم. معمولا وقتی پیر می شیم , می میریم.
شاپرک برفی: فهمیدم؛ وقتی ما بزرگ بشیم تو پیر می شی.

***

شاپرک برفی: من دوست دارم بمیرم.
من با تعجب و نگرانی: چرا گلم؟
شاپرک برفی: آخه وقتی آدم می میره, می تونه پرواز کنه.
من: خب با هواپیما و کایت و اینا هم می شه پرواز کرد.
شاپرک برفی: نه, نه, من دوست دارم خودم پرواز کنم. وقتی آدم می میره, پرواز می کنه می رسه به دو تا پله که یکیش می ره به سمت خدا, یکی به سمت شیطون, اون وقت...
حرفش را قطع می کنم و می پرسم : کی این چیزا را بهت گفته؟
می گوید: هیچکی . تو کارتونا دیدم, تام و جری, گوفی وباگزبانی ...
می گویم: امان از این والت دیسنی و برادران وارنر.

***

طبق معمول هر یکشنبه, شاپرک برفی «دفترروزانه» اش را آورد تا ببینم و امضا کنم. در طول هفته انواع جمله ها , جدول جمع اعداد و ... را یاد گرفته و داستانی خوانده بودند با عنوان شاهزاده مدرن که اشاره ایی به پریی با چوب جادویی داشت. بعد از اتمام داستان از بچه ها پرسیده شده بود که اگر پری با چوب جادو را ببینند, چه درخواستی از اوخواهند داشت. شاپرک برفی نوشته بود می خواهد صاحب قدرت جادویی بشود و همین طورثرتمند.
در فرصت مناسب از شاپرک پرسیدم: چرا دوست داری قدرت جادویی داشته باشی ؟ شاپرک گفت : برای این که مثل اسپیدرمن بتونم از دیوار بالا برم و تار بزنم یا مثل سوپرمن پروازکنم و هرجا کسی کمک خواست بهش کمک کنم. پرسیدم: خب برای چی دوست داری ثروتمند باشی؟ برای این هروقت دلم خواستم بتونم برم ایران پیش خاله.

***

شاپرک برفی با هیجان: امروز یه پسری رو دیدم که اسمش پیتر بود.
من: خب.
شاپرک برفی همچنان با هیجان: اسمش پیتر بود.
من: آره, پیتر یه اسم پسرونه است.
شاپرک برفی: می دونم. اما یادت نیست پیتر, پیترپارکر. پیتر اسم اسپیدرمنه.

***

همسرم را صدا کردم تا عنکبوتی را که در آشپزخانه دیده بودم, بگیرد. شاپرکها با شنیدن نام عنکبوت با چنان دوق و شوقی به سوی آشپزخانه دویدند که انگار خود مرد عنکبوتی اسپایدر)آنجاست).

شاپرک بهاری: این عنکبوته چه طوری اومده بود بالا ؟ با آسانسور که نمی توسنته بیاد.
شاپرک برفی: ممکنه خونه اش همین جاها باشه.
شاپرک بهاری: عنکبوتا کجا زندگی می کنن؟
شاپرک برفی: تار درست می کنن, توتارشون زندگی می کنن.
شاپرک بهاری: اون وقت توالتشون کجاست؟ چه جوری می رن توالت؟ نمی تونن رو توالت بشینن که؟
شاپرک برفی: اونا که مثل ما نیستن.
شاپرک بهاری: چه جوری می رن توالت؟ نمی تونن رو توالت بشینن که؟
شاپرک برفی: توالتشون که مث مال ما نیست.
شاپرک بهاری: آشپزخونه شون کجاست؟ کجا ناهار می خورن؟
شاپرک برفی: اونا که مثل ما نیستن.
شاپرک بهاری: آخه پس چه طوری ناهار می خورن؟

یک پنجره ـ 3

2007-10-06T15:53:00.000+02:00

بروکسل/بلژیک

ارزش زن

2007-09-27T17:05:00.000+02:00

ـ شوهرم می خواد شرکت بزنه. برای ثبت شرکت در اتاق بازرگانی من باید یه نامه امضا کنم که با این کار موافقم. به قول معروف رضایت نامه بدم.

ـ به, عجب بورکراسی و قوانین دست و پاگیری اینجا حاکمه . تو ایران مرد اگه بخواد زن دوم هم بگیره , احتیاج به رضایت زنش نداره. تازه به خاطر ارزش و احترامی که برای زن قائل هستیم یه سری حقوق دست و پاگیر مث حق طلاق , حضانت بچه , سفرو خروج از کشور, تحصیل در رشته دلخواه دانشگاهی و ... را هم ازش گرفتیم که بیخودی به دردسر نیفته.

کودکانه

2007-09-25T18:13:00.000+02:00

شاپرک بهاری به تختش اشاره کرد و پرسید: این رو خریدیم؟
ـ معلومه گلم. هر چی رو که می خوایم ازش استفاده کنیم, باید بخریم.
شاپرک بهاری قاطعانه گفت: نه .
ـ چرا گلم.
شاپرک بهاری به علامت نه, سر تکان داد و گفت: ولی تلویزیون را نخریدیم.
خندیدم و گفتم: چرا گلم, تلویزیون رو هم خریدیم.
شاپرک بهاری گفت: نه تلویزیون را نخریدیم. آقاها* آوردن خونه مون.

***

شاپرک برفی: وقتی تو و بابا بدنیا نیامده بودین, پدر و مادر ما کی بودن؟

اشاره به کسانی که کار حمل و نصب را انجام می دهند*

حتی اگه هيچ پروانه ايی پرواز نکنه؟

2007-09-11T15:06:00.001+02:00

شاپرک برفی: می شه فردا صبح بريم پارک؟
من: آره گلم, می ريم.
شاپرک برفی: صبح از خواب بيدار شديما.
من: بايد ببينيم ساعت چند بيدارمی شيم.
شاپرک برفی: بعد از اين که بت من ديدم.
من: باشه, می ريم.
شاپرک برفی: حتی اگه هيچ پروانه ايی پرواز نکنه؟
من با تعجب : منظورت چيه؟
شاپرک برفی: منظورم اينه که جوجويی پرواز نکنه؟
من: گلم بيشتر توضيح بده.
شاپرک برفی با بی حوصلگی: يعنی هيچ کس نباشه.
من: آهان. منظورت اينه که پرنده پر نزنه.

ديدگاه

2007-09-10T10:16:00.000+02:00

آن روز بحث بر سر برداشتهای متفاوت افراد از موضوعات یکسان بود. آنچه که ناشی از زاویه دید مختلف که خود متاثراز فرهنگ، ملیت، تربیت و ..متفاوت است, می شود. استاد با ارایه مثالهای ساده و بعد تعمیم آن به مسایل پیچیده و نحليل نظرات مخالف و موافق توجه همه را جلب کرده بود. درساعت پايانی کلاس آقای «ک» که خیلی با علاقه بحث را دنبال می کرد، پیشنهاد داد با توجه به شناختی که افراد در مدت دو ماه از یکدیگر حاصل کرده اند، برداشتهای خود را در مورد يکدیگر بیان کنند تا ببینند نظرشان تا چه حد با واقعیت منطبق است . پیشنهاد به سرعت با استقبال دیگران روبرو شد. استاد پذيرفت و شرط گذاشت که فقط کسی که حاضر به شنيدن نظرات ديگران باشد, می تواند نظربدهد. به غير از يک نفر بقيه پذيرفتند. وسپس تاکيد کرد: آنچه گفته می شود را می توان پذيرفت و می توان رد کرد. ولی اگه موردی تکرار شود, بهتراست به آن بيشتر فکر کنيد.
وقتی نوبت آقای «پ» شد تا نظرش را در مورد خانم «ب» بگويد. آقای «پ» مکثی کرد و گفت: خانم «ب» باز مکثی کرد و در حالی که به خانم «ب» نگاه می کرد, ادامه داد: «خانم «ب» تجسم همه اون چيزهايست که من در زن جستجو می کنم.» خانم «ب» که غافلگیر شده بود، به عادت همیشگی لبخند زد. آقای «پ» گفت: « مثلا همین لبخند اش. من عاشق لبخندش هستم. » خانم «ب» در حالی که چشمانش را تنگ کرده، به آقای «پ» نگاه می کرد. آقای «پ» گفت:‌« و یا این طرز نگاهش. وقتی این جور نگاه می کنه،‌ من دیگه قادر به انجام هیچ کاری نیستم.»
خانم «ب»در حالی که به همراه دیگران می خندید، به خاطر تعریف های آقای «پ» چند بار به طور اغراق آمیز مژه زد.
آًقای «ف» به آًقای «پ» گفت: « نکنه تو می خوای خانم ب را تور کنی.»
اقای «پ» خیلی جدی گفت:‌« مطمین باش چنین قصدی ندارم. چون اگر چنین منظوری داشتم، تا حالا صبر نمی کردم. در ضمن هیچ وقت جلوی جمع بهش چنین پیشنهاد نمی دادم. مگه قرار نشد صادقانه اون چیزی را که فکر می کنیم در باره همدیگه بگیم.»
استاد حرف آقای «پ» را تایید کرد.
آقای «پ» سپس از هوش و استعداد, آرامش و تيزبينی خانم «ب» تعريف کرد.
خانم «ب» بعد از صحبتهای آقای «پ» از او تشکر کرد.
بعد از آقای «پ» نوبت آقای «ز» بود. آقای «ز» گفت: « منم اعتراف می کنم که خانم «ب» از آن دسته زنهاییه که منو همیشه به خودشون جذب می کنن. منم عاشق خنده خانم «ب»هستم و استعداد , بی تعصبی و آرامش خانم «ب»را واقعا دوست دارم. به نظر من نقطه ضعف خانم «ب» , فقط و فقط جذابیتشه که باعث می شه همه به سمتش کشيده بشن.»
خانم «ب» بعد از صحبتهای آقای «ز» ,از او نيز تشکر کرد.
سپس نوبت آقای «ف» رسيد.آقای «ف» گفت: به نظرمن خانوم «ب» يه نقطه ضعف بزرگ داره .
همه نگاه ها به سمت آقای «ف» چرخيد. آقای «ف» اول نگاهی به جمع و سپس نگاهی به خانم «ب» کرد و ادامه داد: اونم اينه که خانم «ب» فمينيسته.

کلمات

2007-09-07T18:07:00.001+02:00

هر قدمی که بچه ها به جلو برمی دارند, شيرين و زيباست ولی طبق تجربه من, تاکنون, دو مرحله از مراحل رشد بچه ها تاثيرگذارتر و لذت بخش تر هستند. يکی زمانی که کودک توانايی بيان خواسته ها و احساسات و افکارش را از طريق کلمات پيدا می کند و ديگری زمانی که خواندن می آموزد و می تواند با خواسته ها, احساسات و افکار ديگران آشنا شود و از آن بهره بگيرد.

امروز, مدرسه باز شده است

2007-08-31T11:30:00.002+02:00

برگها در باد پاييزی می رقصند
تعطيلات تمام شده است
من صدفهايم را جمع وجورمی کنم
و شلوار برمودای لب دريايم را
همه مدادهايم تراشيده شده اند
کيف نويم پر از دفتر است
امروز, مدرسه باز شده است

درست مثل آن روز که دکتر پس از معاينه شاپرک برفی , که لحظه ايی آرام نداشت و می خواست هر چه روی ميز بود را برداد, گفت: خب اين پسر ديگه شيش ماهه است . نگاش کن , ببين چه بزرگ شده. از اين به بعد بهش نمی گيم نوزاد, می گيم شيرخوار. يا آن روز که شاپرک بهاری را برای آخرين بار شير دادم. روز اولی که شاپرکها را به کودکستان بردم. روز آخری که شاپرک بهاری را تا کودکستان همراهی کردم , يا روزی که شاپرک برفی را در مدرسه ثبت نام کردم و ... باز آن حس غريب و آشنا به سراغم می آيد, حسی که برآيند دو تضاد است. درست مثل لحظه تلاقی شب و روز. غم پايان و شادی شروع, خداحافظی با گذشته دوست داشتنی و سلام به آينده ايی نامعلوم, ترس ازناشناخته ها و هيجان کشف تازه ها, آرامش بال فرو بستن پس ازپرواز و بی قرار يرای بال گشودن و پروازی تازه, گرمای اطمينان و سرمای اضطراب , فرسوده شدن و جوانه زدن , گذاشتن نقطه پايان يک جمله و يا فتن کلمه برای جمله بعدی, بغضی در گلو و لبخندی بر لب.

مدرسه باز شده است . شاپرک بهاری پيش دبستانی را شروع کرده و شاپرک برفی به کلاس دوم رفته است.

اطلاعات

2007-08-24T18:30:00.001+02:00

شاپرک بهاری سوار بر کاميونش در راهرو بازی می کرد که پدرش از در وارد شد. بعد از سلامی شادمانه , با دلخوری گفت :چرا الان اومدی , من داشتم با ماشينم می آمدم دنبالت.

***

اولين بار نبود که شاپرک برفی می پرسيد : بچه ها چه طوری درست می شن؟ از اين روجواب را آماده داشتم و مثل هميشه شروع به توضيح دادن کردم که تو بدن خانوما و آقايون يه سلول های مخصوصی هستن که وقتی اين سلولها با هم ترکيب بشن, يه سلول تخم تشکيل می دن. اون وقت اون سلول رشد می کنه و هر روز کاملتر می شه تا اين که بتونه بيرون از بدن مادر زندگی کنه. اسم سلول آقايون اسپرمه و ... وقتی به اينجا رسيدم, شاپرک برفی ادامه داد: تعدادشون خيلی زياده , با سرعت حرکت می کنن . اونی که اول می رسه زند ه می مونه و بقيه می ميرن.
با خوشحالی گفتم: آفرين, درسته. اما تو اينا را از کجا ياد گرفتی؟
شاپرک برفی با غرور گفت: می دونستم.

یک پنجره ـ ۲

2007-08-24T12:43:00.001+02:00

دوویل/ فرانسه

آخن/ آلمان

یک پنجره

2007-08-23T11:06:00.000+02:00

دوویل/ فرانسه

اعتراض

2007-08-01T15:42:00.000+02:00

در فرانسه, وقتی قشری دست به اعتراض می زنند, افشار ديگر, که معمولا در آن زمينه ذی نفع هم نيستند, با آنها هم صدا می شوند تا اعتراض را بهتربه گوش دولت برسانند.
نمونه: اعتراض دانشجويان به قانون کارو اعتصابات گسترده دو سال پيش که در نهايت منجر به لغو آن قانون شد.
در ايران وقتی فشری اعتراض می کنند, افراد ديگری که خود نيز معترض هستند, نه تنها سکوت می کنند گاه حتی سعی می کنند صدای اعتراض را خفه کنند تا مبادا کسی آن را بشنود.
نمونه: بيشمار.

رنگين کمان بی رنگ

2007-07-23T16:31:00.000+02:00

ـ فردا آلاله را می بريم تلويزيون. نوبتش شده که تو برنامه« رنگين کمان» شرکت کنه.
ـ وای چه عالی. فداش بشم که می خواد بره تلويزيون. برنامه چه ساعتی شروع می شه؟
ـ برنامه ساعت يازده و نيم به وقت شما شروع می شه ولی بچه ها را ساعت دوازده می آرن تو.
ـ خب اون وقت بچه ها چی کار می کنن؟
ـ بچه ها خودشون رو معرفی می کنن, بعد هر برنامه يه موضوعی داره که در موردش با بچه ها صحبت می کنن و ازشون سوال می کنن.
ــ حتما خيلی خوشحاله.
ــ آره, خيلی. يادته پارسال دستش را مثل ميکروفن می کرد, می پرسيد اسم شما چيه؟ تقليد خاله سارای رنگين رو می کرد.
ــ آره, آره. قربون عروسکم برم که می خواد بره جلوی دوربين. فقط يه لباس خوش و آب رنگ بپوشه که من راحت بين بچه ها تشخيصش بدم. آنتن که نداريم بايد از طريق اينترنت ببينمش.
ــ می خواست پيرهن آبی آسمانيش رو بپوشه.
ــ اون خيلی قشنگه. خيلی هم بهش می آد.
ــ اما گفتن دخترا لباس رکابی نپوشن.
ــ نه بابا. يعنی تن يه دختر چهار ساله هم تحريک کننده است.
ــ ظاهر ا هست. اينا به جای ديدن معصوميت بچه ها به چيزای ديگه نظر دارن. تازه بزرگترا که بايد روسری سرشون کنن.
ــ چی می گی؟
ــ باور کن. خلاصه قرار شد پيرهن صورتی بپوشه. چون اگه آبی رو بپوشه, ممکنه بگن بايد روسری سرش کنه يا لباسش رو عوض کنه که اون وقت مسلما ناراحت می شه و از برنامه هيچی نمی فهمه.
ــ شناسنامه اش رو هم ببرين. يهو ديدی به قدش نگا کردن گفتن بزرگه بايد روسری بذاره.
ــ گفتيم چهار سالشه. ولی آره برای اطمينان بد نيست همراهمون باش. هر چند که بعيده بهش توجه کنن.

ای نگار بد مست

2007-07-19T12:28:00.000+02:00

هرروزوقتی در سايت ها و وبلاگ های ايرانی اخبار سنگسار، اعدام، کودک آزاری، دستگيری، ضرب و شتم و .. را می خوانم وعکسها و فيلم ها رامی بينم احساس می کنم وارد تونل زمان شده و به قرنها پيش برگشته ام. آن وقت نگاهم را از کامپيوتر برمی دارم، اندکی به دور و بر و همکارانم خيره می شوم تا مطمئن شوم که در دنيای معاصر هستم. سپس آهی می کشم و در حين انجام کارهايم به آنچه ديده و خوانده ام، می انديشم. اما ته دلم ازاين که همکارانم زبان فارسی نمی دانند، به رييس جمهور ايران توجهی نشان نمی دهند و آنقدر سرگرم برنامه نويسی و حل و فصل مشکلات کامپيوتری هستند که وقت چندانی برای پيگيری اخبار دنيا ندارند، خوشحال می شوم.

اما امروز بعد از ديدن اين عکس، ازاين که همکارانم زبان فارسی نمی دانند، به رييس جمهور
ايران توجهی نشان نمی دهند و آنقدر سرگرم برنامه نويسی و حل و فصل مشکلات کامپيوتری هستند که وقت چندانی برای پيگيری اخبار دنيا ندارند، از ته دل متاسف شدم. چون می توانستم ثابت کنم که « هنر نزد ايرانيان است و بس» و آنان می فهميدند که ما چه ملت طنازی هستيم.

آلاله من گل لاله من

2007-06-28T18:39:00.002+02:00

هیچ وقت صدای پدرم وقتی خبر تولد یک گل صورتی*، یک فرشته کوچک* را داد، از یاد نمی برم. صدایی به غایت شاد، شایسته خبری که پس از ماه ها بی قراری و انتظار، پس از روزها خیال پردازی و پس از شبی چشم برهم نگذاشتن و دقایق را شمردن، منتظر شنیدنش بودم. صدایی که انعکاسش در من سیل اشکی مهار نشدنی بود. درست مانند بیست و دو روز پیش از آن .
امروز آن گل صورتی، آن فرشته کوچک چهار ساله می شود. گل صورتی , فرشته کوچولو, تولد زیبایت مبارک.

* تعابیری که پدرم به کار برد.

بوی آفتاب

2007-06-27T12:04:00.000+02:00

شاپرک بهاری: بیا از اینجا بریم. بریم اون ور پارک بازی کنیم.
من: چرا؟
شاپرک بهاری: آخه اینجا بو آفتاب می آد.
من: بوی آفتاب می آد؟
شاپرک بهاری: آره.
من: منظورت چیه گلم؟
شاپرک بهاری: بیبن اینجا یه سطل آشغاله که وقتی آفتاب بهش می خوره، بو می ده.

***

شاپرک بهاری دو معلم دارد که یکی دو روز اول هفته و دیگری دو روز آخرهفته سر کلاس می آیند. چند روز پیش در راه مدرسه شاپرک پرسید: امروز کارین می آٔد؟ گفتم: امروز چند شنبه است؟ پنجشنبه پس ملانی می آد. شاپرک بهاری کمی ناراحت شد و گفت: نه. پرسیدم: چطور مگه؟ تو کارین رو بیشتر دوست داری؟ شاپرک بهاری فوری گفت: نه، من تو رو بیشتر دوست دارم.

***

شاپرک بهاری می خواست فیلم دوران نوازدیش را ببیند. وقتی داشتم در میان فیلم ها جستجو می کردم، فیلمی را برداشت و گفت : اینو می خوام. گفتم: اما این فیلم عروسی من و باباست. شاپرک بهاری گفت: باشه، دوست دارم فیلم عروسی ببینم.
بعد از دیدن قسمتی از فیلم، پیش پدرش رفت و پرسید: تو لباست را برای عروسی از کجا خریده بودی؟ همسرم گفت: از مغازه. قشنگ بودش؟ شاپرک بهاری گفت: آره، آره قشنگ بود.
همسرم : تو هم دوست داری از این لباسا بپوشی؟
شاپرک بهاری با لحن سرزنش آمیز: من که کو چیکم.
همسرم : آره، منظورم وقتیه که بزرگ شدی؟
شاپرک بهاری : آره، می خوام.
همسرم: خب با کی عروسی می کنی؟
شاپرک بهاری: با مامان.
همسرم: با مامان که نمی شه .
شاپرک بهاری: خب با تو.
همسرم: نمی شه. باید مثلا با یکی از هم کلاسیات ...
شاپرک بهاری با نارحتی: پس من اصلا عروسی نمی کنم.

***
مدتی پیش از طرف شهرداری و با همکاری مدارس ابتدایی ، به منظور تشویق بچه ها به ورزش، مسابقه دوی یک کیلومتر برگزار شد.
آن روز بچه ها با لباس ورزش به مدرسه رفتند و در مدرسه هر کدام شماره ایی گرفته که روی آن را به سلیقه خودشان نقاشی کرده بودند. مادران و پدران علاقمند نیز می توانستند برای کمک به معلمین، بچه ها را از مدرسه تا استادیوم همراهی کردند.
آز آنجا که من به همراه شاپرک بهاری رفته بودم، قرار شد مراقب آخر صف باشم. شاپرک برفی و دوستانش که خیلی خوشحال و هیجان زده بودند، در طول راه مرتب حرف می زدند و به همین خاطراز بقیه عقب می ماندند. برای این که به جلو رفتن ترغیبشان کنم، آهسته شروع به دویدن کردم و گفتم: بچه ها بیاین از همین حالا بدوییم. اما شاپرک برفی که انگار قرار بود در مسابقات المپیک شرکت کند، گفت: اگه از الان بدوییم که انرژی مون رو برای مسابقه از دست می دیم.

دو برادر

2007-06-25T18:02:00.000+02:00

شاپرک برفی تب داشت، بی قرار بود و از سر درد شکایت می کرد. دارو در دست منتظر نشسته بودم تا آرام بگیرد و دارویش را بخورد. شاپرک بهاری به آرامی کنار تخت برادرش رفت و گفت: ببین این داروا می گن می خوایم بریم تو دلت. بلندشو بخورشون.

یاد زیبا

2007-06-22T12:11:00.003+02:00

زیباتر از آن است که فراموشش کنم اما می نویسمش چون گفتن و نوشتن از آن شب، که تو به جای من برای برادرت کتاب خواندی، هر بار بیش از پیش سرشار از لذتم می کند.

یک نفر می آید که من منتظر دیدنشم

2007-06-06T23:44:00.001+02:00

همدم ماههای انتظار ‌چهار سال پیش من
و
زمزمه این روزهایم

***

من: عزیز دلم، تولدت مبارک.
شاپرک بهاری: تولدم که نیست.
من: ‌چرا گلم. امروز تولدته.
شاپرک بهاری: اگه تولدم پس کیکم کو؟
من: امرور تولدته ولی شنبه برات ‌جشن می گیریم.
شاپرک بهاری: نه، کیک ندارم پس امروز تولدم نیست.

***

من: بیا گلم گوشی را بگیر با مادر برزگ حرف بزن. می خواد تولدت را تبریک بگه.
شاپرک بهاری با خوشحالی: می خواد برام کیک بیاره.
من: نه، می خواد بهت تبریک بگه.
شاپرک بهاری: من که کیک ندارم.

دو برادر

2007-05-30T14:58:00.000+02:00

چند دقیقه بعد از این که به شاپرکها شب به خیر گفتم، رفتم تا کتابی از کتابخانه توی راهرو بردارم، صدای شاپرکها را شنیدم که قبل از خواب با هم صحبت می کردند.
شاپرک بهاری: همه اش از چشام اشک می آد.
شاپرک برفی: آخه چشات قرمز شده و باد کرده.
شاپرک بهاری: تا فردا خوب می شم؟
شاپرک برفی: فکر کنم خوب بشی چون الان قطره ات را ریختی.
شاپرک بهاری: آهان.
شاپرک برفی: اگه خوب نشدی فردا نمی ری مدرسه مامان یا بابا می مونن پیشت تو خونه. ناراحت نباش.
شاپرک بهاری: باشه.
شاپرک برفی: شب به خیر.
شاپرک بهاری: شب به خیر.

﷼﷼﷼

شاپرک بهاری شربتی را در دست گرفته بود و مرتب می پرسید: این شربت رو برای چی باید بخورم؟
من که مشغول خواندن برشور قرصی بودم، شربت را از دستش گرفتم و گفتم: بذار اول اینو بخونم ، بعد بهت می گم.
شاپرک بهاری بی تو جه به آنچه گفته بودم شربت را برداشت، به داخل اتاق رفت و به برادرش گفت: داداش بیا رو این شربت را بخوون ببین چی نوشته.

آی آزادی!

2007-05-30T12:46:00.000+02:00

سخنگوی وزارت خارجه فرانسه درجواب اعتراض بنیاد فارابی به پخش فیلم پرسپولیس ساخته مرجان ساتراپی در جشنواره کن ضمن تاکید بر غیر سیاسی بودن فیلم در پایان چنین گفته است: «حاکمان ایران باید بدانند که در فرانسه ما به آزادی بیان و آزادی خلق آثار هنری کاملا پیوند خورده ایم.*»
از روزی که این جمله را خواندم تا حالا مرتب با خودم تکرارش می کنم.

* L'Iran accuse le Festival

تغییر قیافه تارزان

2007-04-28T11:02:00.000+02:00

شاپرک بهاری، عکس ذرت روی قوطی بیسکویت را نشانم داد و با خوشحالی گفت: ببین، ببین، بلال. سپس در قوطی را باز کرد و در حالی که چینی به بینی اش انداخته بود،‌گفت: چه بو ذغالی ام توش می آد.

**
شاپرک بهاری تی شرتش را درآورده بود،‌ گفتم: برو گلم، لباست را بپوش. دوباره مریض می شی، تب می کنی نمی تونی بخوابی، منم نمی تونم بخوابم.
شاپرک بهاری گفت: خب عیب نداره. مریض بشم، می آم پیش تو می خوابم.

**
شاپرک برفی به برادرش گفت: بیا تارزان بازی کنیم. شاپرک بهاری فورا لباسهایش را درآورد و آماده بازی شد. اما شاپرک برفی نه تنها لباسهایش را در نیاورد بلکه کلاهی هم روی سرش گذاشت. شاپرک بهاری با تعجب پرسید: مگه نگفتی تارزان بازی کنیم. پس چرا لباسات را در نمی آری؟ شاپرک برفی پاسخ داد: چرا،‌ من تارزانم ولی لباس پوشیدم، تغییر قیافه دادم که کسی منو نشناسه.

**
شاپرک برفی: امروز سانا می گفت که وقتی دخترا بدنیا می آن، دکتر آلت تناسلیشون را می بره.
من: عجب. تو چی گفتی؟
شاپرک برفی:‌من گفتم اصلا این طوری نیست ولی اون قبول نکرد. بهش گفتم: این حرفش درست نیست. آخه مگه می شه؟

**
شاپرک برفی: بیلی عاشق آنجلینا شده.
من: خودش بهت گفت؟
شاپرک برفی: نه، من خودم فهمیدم.
من: چطوری؟
شاپرک برفی: چون هر جا آنجلینا می ره، بیلی ام می ره. همه اش هم می خواد با آنجلینا بازی کنه.
من: فکر می کنی آنجلینا هم عاشق بیلی باشه؟
شاپرک برفی: فکر نمی کنم. چیزی ندیدم.
من: تو چی؟‌ تو ام عاشق کسی هستی؟
شاپرک برفی: در حال حاضر نه.

**
چند روز بعد، تا وارد خانه می شوم، شاپرک برفی با هیجان به استقبالم آمد و کاردستی کاغذیی که انگشتها را داخلش می کنی را نشانم داد و گفت: ببین، ‌تو مدرسه درستش کردیم. حالا یه شماره انتخاب کن. یه رنگ انتخاب کن. سپس دستش را به دفعات داخل کاردستی تکان داد و گفت: تو باهوشی ولی بو پنیر می دی.
خندیدم و گفتم: ببینم روی اون یکی خونه ها چی نوشتی؟
شاپرک برفی گفت: نمی شه. باید یه شماره انتخاب کنی.
بعد از شاپرک بهاری خواست شماره ای انتخاب کند. وقتی خواست برای شاپرک بهاری جمله اش را بخواند، دیدم خانه ها خالیست و همه را از بر می گوید. گفتم: قبول نیست
تو هیچی روشون ننوشتی و همین طوری از خودت می گی.
گفت: خب بیا پرشون کنیم.
از آنجا که جای کمی برای نوشتن بود، قرار شد من بنویسم. شاپرک برفی گفت: بنویس تو باهوشی ولی بوی پنیر می دی. تو لب دریا هستی. ... تو عاشق لوسی هستی. اما فورا گفت: بنویس تو عاشق یه نفر هستی.
گفتم: بنویسم لوسی یا یه نفر.
گفت: نه بنویس یه نفر.

هفت سین بهاری

2007-03-31T10:58:00.001+02:00

شاپرک بهاری، یک ظرف از سری ظروفی که سر سفره هفت سین گذاشتم را از داخل کمد برداشت و گفت: چرا تو این یکی چیزی نذاشتی؟ گفتم: چون دیگه چیزی نبود که توش بذارم.
شاپرک بهاری، با قیافه حق به جانبی گفت: خب می تونستی تو اینم پیاز بذاری.

هفت سین برفی

2007-03-26T09:38:00.003+02:00

شاپرک برفی با کنجکاوی دور میز هفت سین می گشت و هر کدام از وسایل را برمی داشت،‌ نگاه و بو می کرد و دوباره سر جایشان می گذاشت. از فرصت استفاده کردم و گفتم:‌ می دونی گلم، هر کدوم از اینا نشونه و سمبل یه چیزیه. مثلا شمع،‌ فکر می کنی سمبل چیه؟
شاپرک برفی فکری کرد و گفت: سمبل آتیش.
ذوق زده شدم و گفتم:‌ آفرین. سمبل آتیش، نور، گرما. بعد پرسیدم:‌ خب حالا آیینه نشونه چی می تونه باشه؟
شاپرک برفی گفت: آینه یعنی این که خودمون را توش می بینم.
گفتم: درسته، نشونه آینده. یعنی دوست داریم تو این سال خودمون را خیلی خوب توش ببینیم.
- سیب؟
- نشونه خوردنی.
- آفرین. نشونه خوردنیهای خوب و سلامتی.
- سبزه؟
- سمبل درخته.
- درسته. سمبل شکوفایی و سرسبزی.
- سیر سمبل چیه؟
شاپرک برفی بدون مکث گفت: سمبل بو.

2007-03-22T12:15:00.001+01:00

کنون که در چمن آمد گل از عدم بوجود
بنفشه در قدم او نهاد سر به سجود
بنوش جام صبوحی به ناله دف و چنگ
ببوس غبغب ساق به نغمه نی و عود
بدور گل منشین بی شراب و شاهد و چنگ
که همچو روز بقا هفته ایی بود معدود
بود که مجلس حافظ بیمن تربیتش
هر آنچه می طلبد جمله باشدش موجود

فصل من، نسل من ۱/ زمستان گذشت و رفت

2007-03-19T12:41:00.003+01:00

در آخرین ساعات زمستان که گویی (اینجا) تازه از خواب بیدار شده و به جبران زمان از دست رفته، اکنون با تمام قوا، قدرت نمایی می کند،خاطرات کودکی و نوجوانی از هر سو سرک می کشد.
زمستان فصل من است، فصلی که در آن متولد شده ام.
زمستان را از کودکی دوست داشتم. به خاطر شروعش که با یلداست و پایانش که به نوروز می رسد و بهار. به خاطر آن صبح هایی که وقتی بیدار می شدم، شهر رخت سفید به تن کرده بود. و من بدو بدو به کنار پنجره می رفتم و به تماشای برفی که هنوز هیچ ردپایی بر آن ننشسته بود و درختهای نارون و چنار یکدست سفید شده، می ایستادم. به خاطر شبهایی که تا قبل از خواب هزار بار، میزان بارش برف را اندازه می گرفتم و بعد با خیالی آسوده و خوشحال از تعطیلی فردا به خواب می رفتم. به خاطر شکوه و وقار برف، به خاطر گونه های گل انداخته از سرما بعد از ساعتها برف بازی، به خاطر گرمای لذت بخش بخاری که از نوک انگشتان یخ زده آرام آٰرام در سراسر بدن جاری می شد، به خاطر حلیم و نان سنگگ داغ صبحها و ...
بزرگتر که شدم دلیل دیگری نیز بر دلایلم اضافه شد: جشنواره. دیگر لذتم تکمیل شده بود. دی، ماه تولدم، بهمن، ماه جشنواره و اسفند، ماه خرید عید و استقبال از بهار.
جشنواره را با فیلم های «نرگس»، «دیگه چه خبر»، «ناصرالدین شاه اکتور سینما»‌ و ... شروع کردم. تا قبل از آن نقدهای مجله فیلم را خط خط می خواندم و فیلم های به اصطلاح مطرح را هر طور شده۱در سینما می دیدم. بای سیکل ران، جهیزیه برای رباب، باشو غریبه کوچک،‌ مادر۲، نارونی و... تنها فیلم مطرحی که از تلویزیون دیدم، اجاره نشینها بود. فیلمی که هنوز هم اگر از هر شبکه ایی پخش شود، تماشایش می کنم و تمام لحظات و از همه شخصیت های دوست داشتنیش لذت می برم. از رانندگی اکبر، کباب درست کردن و سفره چیدن ساکنان آپارتمان، گوش وایستادن باقر باقری پشت آیفون، دعوایی که منجر به شکستن پای ایرج راد می شود، باغچه روی پشت بام حسین سرشار، مش مهدی و کارگرانش،‌ ماشینی که بیل و کلنگ از شیشه هاش بیرون آمده و شبیه جوجه تیغی شده،‌ جاری شدن آب در آپارتمان و ... همیشه از یادآوری آن صحنه که عبدی با لباس پاره و سیاه سوخته به سمت خانه می آید و نادره از دیدنش می ترسد و می پرسد: « چی شده مادر، تصادف کردی؟»۳ عبدی با عصبانیت و ناراحتی جواب می دهد: «تصادف کردم؟ منفجر شدم.» خنده ام می گیرد.
برای مهرجویی، ‌کارگردان گاو‌ و هالو ۴احترام خاصی قایل بودم ولی با این فیلم او برایم جایگاه دیگری یافت. جایگاهی که با «هامون» به اوج خود رسید.
هامون را با مادرم در سینما عصر جدید دیدم. مادرم آنقدر از فیلم خوشش آمده بود که همه را به دیدنش تشویق می کرد. و من از همان لحظه که موسیقی باخ را شنیدم و صدای هامون که می گفت:«خواب می بینم که در کنار دریا با عده ایی آشنا و غریبه به سویی می روم ... » گرفتار فیلم شدم مثل بیشتر هم نسلانم. هامون شد اسم رمز نسل من. حکم نقاشی مار بوآی خلبان قصه شازده کوچولو را پیدا کرد. با آن دیگران را محک می زدم و می زدیم.
آن روزها که تنها راه دیدن فیلم رفتن به سینما بود و از ویدیو کلوب و‌ سی دی و دی وی دی، که هنوز فیلم اکران نشده دست به دست می چرخد، هیچ خبری نبود؛ پیدا کردن نسخه ویدیویی هامون حتی با پایین ترین کیفیت چپزی در حد معجزه بود. معجزه ایی که به نشانه عمق عشق به دوستان هدیه می دادم. و چه سعادتی بود داشتن فیلم نامه اش و خواندن هر روزه دیالوگ هایی که تا آن موقع تنها به مدد حافظه از آن بهره می گرفتیم.

- تو بودی، تو ، تو، فقط تو

سلیمی: شیوه برخوردمون چیه؟
هامون: شیوه برخوردمون چیه؟
سلیمی: چیه؟
هامون: چیه؟
سلیمی:‌ مقامات پنچگانه.
هامون: مقامات پنجگانه، یعنی سیر و سلوک عارفانه در جهت فروش و معامله.
سلیمی: این شر و ورا چیه؟

- دست از این بدویت کپک زده تاریخی ات بردار.
- تو که منو کشتی ذلیل مرده.
- تویی جانور
- تو می خوای من اونی باشم که تو می خوای من باشم، اون وقت اون من دیگه من نیست.
- یعنی همه اون زمزمه ها،‌ زندگیا, عشقا دروغ بود.
- دکتر جون،‌من آویزونم.

وقتی از ایران آمدم، فیلمنامه هامون جز معدود کتابهایی که همراه آوردم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱- فیلم «عروسی خوبان» را پس از پایان جلسه یکی از امتحانات ثلث سومم درماه رمضان و در آخرین روز اکرانش دیدم.
۲- بعد از عیادت مادربزرگم در بیمارستان به دیدن این فیلم را دیدم.
۳- نقل به مضمون
۴- گاو و هالو نام دو فیلم مهرجویی است. یکی از منتقدان سینما می گفت که بیضایی هروقت درباره مهرجویی صحبت می کند، نامش را در کنار نام این دو فیلم قرار می دهد.

پیم و پوم

2007-03-17T23:56:00.000+01:00

عمه تارا* میهمانشان است. او دو تا دختر کوچکش را نیز همراه آورده است. اسم آنان پوم و پیم است. آنان به اندازه ییپ و یانکه بزرگ نیستند.
یانکه می پرسد: می خواین عروسک منو ببینین؟ و می رود و عروسکش را می آورد تا به آنان بدهد.
ییپ می پرسد: می خواین سگ منو ببینین؟ و می رود تاکی را می کشد تا به اتاق بیایید.
اما پوم و پیم خیلی خیلی خجالتی هستند و هیچ حرفی نمی زنند. آنان از تاکی کمی می ترسند.
یانکه می پرسد: می آیین بریم تو حیاط بازی کنیم؟ آنان هیچ نمی گویند.
ییپ می پرسد: می خواین رو سرم وایسم؟ و در حالی که به پیانو تکیه داده روی سرش می ایستد.
به نظر پیم و پوم خیلی جالب است. اما آنها همچنان ساکت می مانند.
ییپ از عمه می پرسد؛ اینا نمی تونن حرف بزنن؟
عمه می گوید: معلومه که می تونن. اما اول باید یه کم عادت کنن.
ناگهان پیم می گوید: یه خرس.
پوم می گوید: آره، یه خرس.
حالا آنان حرف می زنند. از خرس خیلی خوششان می آید. و می خواهند با خرس در گاری بشینند. ییپ و یانکه گاری را می کشند. ابتدا دور اتاق، سپس دور حیاط. و دوباره دور اتاق.عالی است. پیم و پوم جیغ می کشند.
عمه تارا می گوید: دیدی، یخشون آب شد.
ییپ می پرسد: یخ کو؟ او به اطراف نگاه می کند تا یخ را ببیند.
عمه می گوید: این یه اصطلاحه. یعنی اونا دیگه خجالت نمی کشن.
عمه آماده رفتن می شود. پیم و پوم هم باید بروند. اما آنان می خواهند در گاری بنشینند. نمی خواهند بروند و نمی خواهند خرس را هم زمین بگذارند.
ییپ می گوید: می دونین چیه، خرس می تونه یه مدتی پیشتون باشه. می تونه یه هفته خونه شما باشه. پیم و پوم خیلی خوشحال می شوند. حالا آنان خیلی راحت با مادرشان می روند.
وقتی آنان می روند،‌ییپ با ترس می پرسد:‌ اونا خرس رو که برا خودشون برنمی دارن؟
یانکه می گوید: نمی دونم.
ییپ با عصبانیت می گوید: من به پلیس خبر می دم.
مادر می گوید: بسه بچه ها. چه نامهربون. اونا کوچولون. نترس. هفته دیگه دوباره دعوتشون می کنیم.
با خرس دعوتشون می کنیم، مگه نه؟
آره، با خرس.
آن وقت ییپ آرام می شود.

* نامها را برای آسانتر خواندن کمی تغییر داده ام.

تاریخ تکرار می شود

2007-03-16T10:14:00.001+01:00

وارد ساختمان که می شویم، مخلوطی از بوی مواد شوینده و بوی رنگ که به بوی کلرمی ماند, مشام را می آزارد. شاپرک بهاری که خیلی به بو حساس است، چینی به بینی می اندازد و می گوید: چه بوی شنایی می آد.

***

نیمه شب با گریه شاپرک برفی از خواب بیدار می شوم. بغلش می کنم تا کمی آرام شود. بعد می روم تا لیوانی آب برایش بیاورم. در حال رفتن به آشپزخانه نگاهی به اتاق شاپرک بهاری می اندازم تا ببینم بیدار شده یا خواب است. چشمان بازش در نور اندک اتاق پیداست. صدایم می کند. حدس می زنم او نیز آب می خواهد. کنارش می نشینم و می پرسم: « چیه گلم؟» می خندد و می گوید: «دوستت دارم.»

***

برخلاف همسرم که هر شب اخبار ساعت هشت شب تلویزیون را نگاه می کند و در طول روز نیزهر از گاهی تله تکست را مرور می کند. من معمولا اخبار را در اینترنت جستجو می کنم و می خوانم واخبار ساعت یازده شب (وقتی شاپرکها خوابند) را می بینم. چند شب پیش که به خاطر خبر مهمی، اخبار ساعت هشت را می دیدم، در پاسخ شاپرک بهاری که می خواست با او بازی کنم، گفتم: «الان دارم اخبار می بینم بذار تموم شه می آم.» شاپرک بهاری گفت: « برای چی تو اخبار می بینی. اخبار مال باباهاست. مامانا اخبار نمی بینن.» مشابه این حرف را چند سال پیش شاپرک برفی نیز گفته بود.

آقای آمریکو

2007-03-15T10:53:00.000+01:00

آقای آمریکو در جنوب آفریقا متولد شده ولی از کودکی به اروپا آمده و تاکنون در چند کشور اروپایی زندگی کرده است. ماه آینده نیز راهی کانادا می شود تا چند سالی آنجا بماند.
آقای آمریکو وقتی می فهمد ایرانیم، می گوید: « من رییس جمهورتون را خیلی دوست دارم.»
می گویم:‌«‌عجب.»
می گوید:‌ «خیلی شجاعه.»
می گویم:«تا تعریفمون از شجاعت چی باشه.»
می گوید: «‌از کسی نمی ترسه. حرفش را می زنه. خیلی ازش خوشم می آد.»
می گویم:« تا چه حرفی باشه و به چه قیمتی گفته بشه.»
ظاهرا از این که از تعریفاتش هیجان زده نشده ام، کمی دلخور می شود ولی بعد انگار چیزی به یاد آورده باشد، می گوید: « ببینم، تو ایران زنا سر تا پاشون رو می پوشن و هیچی ازشون پیدا نیست.»
می گویم:« نه. زنها باید موها و بدنشون رو بپوشنن.»
ناباورانه می گوید:« یعنی این طوری نیست که فقط چشماشون پیدا باشه.»
می گویم:«نه. اونی که تو می گی مربوط به افغانستانه.»
با اطمینان می گوید: « حتما بعد از اومدن احمدی نژاد این طور شده.»
می گویم: « اصلا. حالا فرصت شد، تو اینترنت می گردم و عکساش را نشونت می دم.»
با خوشحالی می گوید: « باشه. حتما نشونم بده.»
مدتی بعد به طور اتفاقی سایتی پر از تصاویر طبیعت ایران را پیدا کردم. در کنار آن عکسهایی از تهران و زنان و مردان در خیابان. آقای آمریکو را صدا کردم و گفتم:« بیا این عکسا را ببین.‌» از دیدن حجاب زنان ایرانی حسابی تعجب کرد و گفت:«زنای ایرانی خیلی خوشگلن.» وقتی این عکس* را دید،‌ پرسید:« این هنرپیشه است؟» گفتم:«نه.» گفت: «خیلی خوشگله.» چند نفر دیگر که آنان نیز توجه شان جلب شده بود، نظر آقای آمریکو را تایید کردند.
آقای آمریکو گفت: « من می خوام حتما با یه ایرانی ازدواج می کنم. تو اینجا دختر ایرانی نمی شناسی.»
گفتم:‌«نه.»
پرسید:«تو کانادا ایرانی زیاده؟»
گفتم:«آره.»
گفت:«چه عالی. اونجا حتما با یه ایرانی ازدواج می کنم.»

یک ماه بعد* *آقای آمریکو را در جلسه ایی دیدم. قبل از شروع جلسه پرسید:«وضعیت ایران چه طوره؟»
گفتم:«بحرانی.»
گفت:«می دونی من یه برنامه ایی دیدم در مورد وضعیت عراق ، بمب گذاریا، کشتار و ... خیلی دردناک بود. امیدوارم امریکا به ایران حمله نکنه. حالا نظرم نسبت به احمدی نژاد تغییر کرده. چون می بینم اون می خواد جنگ به پا کنه. به حرفایی که می زنه فکر نمی کنه. انگار قواعد دیپلماتیک را نمی شناسه... فقط امیدوارم امریکا به ایران حمله نکنه.»

* عکسی که بعد از عکس زنی در کنار ماشین پژو و قبل از عکس هدیه تهرانی است. البته من سایت دیگری را نشان آقای آمریکو دادم که الان آدرسش را ندارم ولی این عکس آنجا نیز بود.
* *روزهای قبل از صدور قصعنامه سازمان ملل

تولد سی پی*

2007-03-14T22:56:00.000+01:00

ییپ می گوید: فردا تولد سی پی است.
یانکه می گوید: آره، باید براش یه هدیه بخریم؟
ییپ می گوید: آره، اما چی می تونیم به یه گربه بدیم؟
آنان می روند تا از مادر بپرسند. ییپ می گوید: مامان،‌ ما چی می تونیم به سی پی بدیم برای تولدش؟
مادر می گوید: یه ماهی کوچولو. شما می تونین یه ماهی براش بخرین اون وقت من اونو براش می پزم.
ییپ و یانکه با هم به مغازه ماهی فروشی می روند. چه بویی می آید. آنجا ماهی های بزرگ و کوچک وجود دارند و ماهی هایی در سبدهای پر از یخ.
ییپ می گوید: من ماهی دوس ندارم.
یانکه می گوید: منم همین طور. برای تولدمم، نمی خوام ماهی هدیه بگیرم.
ییپ می گوید: منم نمی خوام.
سپس آنان یک ماهی کوچک می خرند. خانم فروشنده ماهی را در کاغذ می پیچد.
ییپ آن را با دقت در سبد می گذارد.
ییپ و یانکه، وقتی به خانه می رسند، می گویند: ما یه ماهی خریدیم. برای سی پی. برای فردا.
مادر می گوید: آفرین. کجا گذاشتینش؟
ییپ می گوید: تو راهرو. آخه بوی بد می ده.
مادر می گوید: برین بیارینش.
ییپ می رود که ماهی را بیاورد. اما وقتی به راهرو می رسد،‌ می بیند که گربه در حالی که ماهی را به دندان گرفته است، سریع فرار می کند .
ییپ صدا می زند: ای گربه شیطون. اون هدیه ات بود.
مادر می گوید: چه گربه شکمویی. هدیه اش را الان خورد.
یانکه می پرسد: حالا ما به سی پی چی بدیم برای روز تولدش؟
مادر می گوید: هیچی دیگه. تقصیر خودشه.
اما ییپ و یانکه سبدی که سی پی توش می خوابد را با گل تزیین می کنند. چون به نظرشان خیلی بد می شود اگر سی پی هیچی برای تولدش نگیرد.
آیا سی پی از آنان تشکر خواهد کرد؟‌ نه، چون او به گلها چنگ می کشد و همه شان را می خورد.
یانکه می گوید: چه گربه عجیبی. کی تزیینات را می خوره.
مادر می گوید: بیایین هر دوتون به خاطر تولد سی پی یه تیکه شیرینی می گیرین.

* گربه یانکه

نصیحت

2007-03-13T15:48:00.000+01:00

شاپرک بهاری: می تونم بیام پیش تو بخوابم؟
من: نه گلم. تو دیگه بزرگ شدی، باید تا صبح تو تخت خودت بخوابی.

چند لحظه بعد، شاپرک بهاری رو به هاپوش: هاپو تو دیگه بزرگ شدی، باید تو تخت خودت بخوابی.

***
شنبه شبها شاپرکها کمی دیرتر می خوابند. اما این هفته که همگی به تماشای فیلمی نشسته بودیم، دیرتر از معمول آماده خواب شدند. همسرم برای این که شاپرکها زودتر برای خوابیدن آماده شوند، تلویزیون را خاموش کرد و گفت: « من می رم حاضر شم بخوابم. شما ام کاراتون رو بکنین و بیایین بخوابین.» شاپرک بهاری که چشمانش حسابی خواب آلود شده بود، رو به پدرش گفت:« یادت نره قبل از خواب دندونات رو مسواک بزنی.» همسرم گفت: « چشم. حتما.» شاپرک بهاری ادامه داد: « تازه تو دیگه بزرگ شدی، باید تو اتاقت تنها بخوابی.»

کشتیرانی

2007-03-11T23:59:00.001+01:00

یانکه می گوید: من یه کشتی دارم. تخت کشتی منه.
ییپ می گوید: اول باید یه بادبان براش بذاریم.
ییپ و یانکه در اتاق خواب بازی می کنند، در اتاق خواب خانه یانکه. چون باران می بارد و مادر گفته است: از آشپزخونه برین بیرون. همین الان.
بنابراین آنان روی تخت خواب بزرگ نشستند و تخت کشتی آنان است.
یانکه می گوید: می دونی چیه، اینجا یه بند رخت چوبیه. این می شه دکل.
ییپ می گوید: حالا یه بادبان می خوایم. خیلی ساده است. ملافه را بادبان می کنیم.
اوه،‌ آن یک کشتی واقعی است.
یانکه می پرسد: حالا کجا بریم؟
ییپ می گوید: آمریکا.
تاکی* هم می تونه بیاد؟
بله، تاکی می تونه بیاد.
گربه چی؟
گربه هم می تونه.
خرسی چی؟ عروسک چی؟
همه می تونن بیان.
یانکه می گوید: حالا باید برای تو راهمون غذا داشته باشیم. برو یه کم غذا بیار از تو آشپزخونه.
ییپ می رود و یک تکه نان، یک شیشه شیر و یک گلابی می آورد. او همه را در سبدی می گذارد و از آشپزخانه بیرون می آید. مادر می گوید: هی، اینا را کجا می بری؟
اما ییپ عجله دارد و جواب نمی دهد.
به این ترتیب، آنان یک کشتی پر دارند و به راه می افتند، در دل دریا. هوا طوفانی می شود! موجها خیلی بلدند. نزدیک بود تاکی از روی عرشه پرت شود. آخ، شیشه شیر افتاد.
مادر که ناگهان وارد اتاق شده، می پرسد: معلومه شما چی کار می کنین؟ اخ، اخ، چه بچه های شیطونی! همه چی رو گذاشتین تو تخت، شیشه شیر و هم.
ییپ می گوید: آره، اما هوا طوفانی شد.
یانکه می گوید: ما تقریبا به آمریکا رسیده بودیم.
اما مادر نمی خواهد گوش کند. او حیوانات را از تخت پایین می گذارد. بادبان و دکل را برمی دارد. و ییپ و یانکه را از اتاق بیرون می کند.
چه حیف، نه؟

* تاکی اسم سگ ییپ است.

دو برادر

2007-03-09T10:06:00.000+01:00

شاپرک برفی: من می رم کارای مدرسه امو بکنم.
شاپرک بهاری: منم می رم کارای مدرسه امو بکنم.
شاپرک برفی: تو فعلا برای مدرسه ات کاری نداری بکنی.
شاپرک بهاری: پس من چی کار کنم؟
- تو الان باید خوب حرف بزنی، شمردن را یاد بگیری.
- چه جوری؟
- ببین تو بلدی یه کم بشمری. من عددا را می گم تو تکرار کن، باشه؟
- باشه.
- خب، یک.
- یک.
- دو.
-دو.
....
- هفت.
- هفده.
- نه. بعد از شیش، هفته نه هفده. مگه تو نمی خوای بهتر از بچه های دیگه باشی؟
- چرا، می خوام.
- خب، پس دقت کن.
....
- حالا یه بار خودت تنهایی بشمر.
- یک،‌ دو،‌ ...
- آفرین. خیلی خوبه.

2007-03-08T12:20:00.000+01:00

کارخونه آب

2007-03-07T00:23:00.000+01:00

شاپرک بهاری،‌ از میان سبزیجات تربی برداشت،‌ نگاهی کرد و در حالی که به دست من می داد، گفت: «اینو نمی خوام.» پرسیدم:« چرا؟» به برگهای ترب اشاره کرد و گفت:«از اینا که درخت داره، ‌نمی خوام.»

***
همسرم به شاپرکها گفت: « چقدر سر و صدا می کنین، مگه نمی بینین حال مامان خوب نیست.»
شاپرک بهاری گفت:«خب حالا که سرو صدا می کنیم، می تونی ما رو ببری پارک.»

***
آب را تنظیم کردم و به شاپرک برفی گفتم:«دوش می گیری مواظب باش. چند روزیه آب داغ را که باز می کنی یهو خیلی خیلی داغ می شه.» شاپرک برفی گفت:«به نظرم دستگاه های کارخونه آب خراب شده.»

***
جوانه زدن عدسهایی که برای نوروز سبز کرده ام،‌ شاپرکها را حسابی ذوق زده کرد. برایشان توضیح دادم که قرار دادن دانه ها در آب و سپس در معرض نور خورشید سبب رشدشان می شود. بعد رو به شاپرک برفی کردم و گفتم: «شاید تو سال دیگه برای درس علوم، یه دانه را تو آب بذاری یا تو خاک بکاری تا رشد کنه. من وقتی مدرسه می رفتم یه لوبیا کاشتم.» شاپرک برفی گفت:«‌پس چرا اونو برای یادگاری نگه نداشتی؟»

یک سبد سیب برای پدربزرگ

2007-03-06T12:50:00.000+01:00

مادر ییپ می گوید: «حالا شما با هم باید این سبد سیبو برای پدربزرگ ببرین. هر کدوم یه طرف سبد و بگیرین تا سبد بین تون قرار بگیره. به پدر بزرگ سلام برسونین.»
ییپ و یانکه با سبدشون به طرف خانه پدربزرگ راه می افتنند. بعد از مدتی ییپ می گوید:«سیبای قرمز و سبز تو سبدن.»
یانکه می گوید:«آره، سبزا خوشمزه ترن.»
ییپ می گوید:«نه، قرمزا خوشمزه ترن.»
یانکه می گوید:«بیا امتحان کنیم.» آنان سبد را زمین می گذارند و یانکه یک گاز به سیب قرمز و ییپ یک گاز به سیب سبزی می زند. ییپ می گوید:«این خوشمزه تره.» یانکه می گوید:«نه، این خوشمزه تره.»
ییپ می گوید:«همه سیبای قرمز یه مزه نمی دن. اینجا یکی هست که خیلی خوشمزه به نظر می آد. این یکی ام همین طور.»
یانکه می گوید:«اینم خوبه.» آنان در کنار راه نشستنند و بعد از مدتی همه سیبها را امتحان کرده و از هر کدام یک گاز کوچک زده بودند. می شد دقیقا جای دندانهایشان را دید.
ییپ می گوید: «وای، چه بد شد.»
یانکه می گوید:«پدربزرگت چقدر عصبانی می شه.»
آنان سبد را برمی دارند و خیلی غمگین نزد پدربزرگ می روند.
ییپ می گوید:«مامانم سلام رسوند.»
یانکه می گوید:«اینم یه سبد سیب.»
ییپ می گوید:«اما از همه شون یه تیکه کنده شده.»
یانکه می گوید:«ما گاز زدیمشون.»
آن وقت هر دو با وحشت به پدر بزرگ نگاه می کنند.
پدربزرگ می گوید:«که این طور. از هر کدوم یه تیکه کنده شده؟ فکر کنم حالا اونا خوشمزه تر هم شدن. می دونین چیکار می کنیم، همه مون یکی یه سیب را تا اخر می خوریم.» و آنان این کار را می کنند.
اما وقتی ییپ بعدا برای مادرش تعریف می کند، مادر می گوید:«پدربزرگ خیلی زیاد مهربونه.»
تو هم این طور فکر می کنی؟

دریا

2007-03-05T15:00:00.000+01:00

ییپ می گوید: «من نمی ترسم. می ببینی جرات می کنم تا کجا تو دریا برم؟»
و داخل آب می شود. اما یانکه می ایستد و نگاه می کند. چون یانکه جرات نمی کند خیلی دور برود. او کمی می ترسد. موجها خیلی بلند و شدیدند.
انگار آنها می غرند، درست مثل یک شیر. هو او او ، یانکه می لرزد. صدا می کند: «ییپ، ییپ بر گرد.»
اما ییپ تصمیم دیگری دارد. او سینه اش را جلو می دهد و توی آب می رود. یک موج می آید،سیاه سیاه با سری سفید.
آخ ییپ! پاتس! پلونس! موج به ییپ می خورد و از رویش می گذرد.
ییپ کو؟ آخ، ییپ کو؟
یانکه جیغ می کشد! فریاد می زند: «ییپ نیست. ییپ نیست.»
آن وقت دو تا پا نمایان می شود. دو تا پای کوچولو که مال ییپ است.
ییپ افتاده است. آن موج بزرگ ییپ را پرت کرده است.
یانکه به طرف ییپ می رود و یک پایش را می کشد. ییپ بلند شو.
حالا ییپ پیداست. او دوباره صاف ایستاده و از خوشحالی جیغ می کشد و می خندد. «دیدی؟ ‌ دیدی منو یانکه؟»
یانکه می گوید:«‌ آره،‌ به نظرم خیلی ترسناکه.»
پاتس! بونگ! پولمپ! باز یک موج می آید.
آخ آخ، آنان ندیدند که موج می آید! آن هم یک موج بزرگ.
آن وقت هر دو می افتند. خوشبختانه مادر در آن نزدیکی است و دوان دوان می آید.
او چهار تا پا می بیند. دو تا پای ییپ و دو تا پای یانکه. و پاها و دستها را می گیرد تا موقعی که آنان صاف بایستند. مادر می گوید:‌«‌ دریا هم وحشیه.»
یانکه، که خیلی ترسیده، می پرسد:«‌ موجا عصبانین؟»
مادر می گوید:«‌ نه،‌ موجا عصبانی نیستن. موجا با شما بازی می کنن. اونا از این کار خوششون می آد. نگا کن. یکی دیگه داره می آد.»
حالا موجها به نظر یانکه دیگر خیلی ترسناک نیستند. او جرات می کند کمی جلوتر برود و بدود. اما مادر می گوید:«‌ بچه ها بیایین! دیگه می خوایم بریم.» و آنان از آب بیرون می آیند و روی تپه شنی می نشینند. مادر حوله ایی بر می دارد و اول یانکه و سپس ییپ را خوب خشک می کند. آنان از زبری حوله گرم می شوند. مادر می گوید: «‌حالا هر دو لباسای خشکتون را بپوشین تا ناهار بخوریم.» مادر سبد بزرگی پر از خوراکی آورده است. روی غذاها ماسه ها نشسته است. ییپ می گوید:‌« تو دهنم قرچ قرچ می کنه.» مادر می گوید:« همیشه لب دریا، رو غذاها ماسه می شینه. اینم جزیی از لب دریاست. حالا برین دنبال صدف بگردین.» و ییپ و یانکه می روند.

پرندگان گیلاسها را می خورند

2007-02-01T11:17:00.000+01:00

کشاورز یانسن می گوید: « از دست این پرنده ها،‌ همه گیلاسای منو می خورن.»
ییپ می گوید: « شما مترسک ندارین؟»
کشاورز یانسن می گوید: « چرا دارم. ولی پرنده ها ازش نمی ترسن.»
یانکه می پرسد:« می خواین ما فراریشون بدیم؟»
کشاورز می گوید:« باشه. همراه من بیایین تو باغ میوه.»
ییپ و یانکه همراه او می روند. آنجا یک باغ میوه بزرگ است. و درختها پر از گیلاس هستند. گیلاسهای قرمز قشنگ.
کشاورز می گوید: « می تونین هر چه قدر که می خواین گیلاس بخورین. اما مواظب باشین که دل درد نگیرین. حالا فریاد کنین و دست بزنین.»
ییپ و یانکه نهایت تلاش شان را می کنند. آنان فریاد می زنن: هی! هو! و دست می زنن و جیع می کشن. و پرندگان از آنان می ترسند. و همگی پر می زنند و می روند. پرندگان فکر می کنند:‌ چه بچه های عجیبی. اونا انقدر سر و صدای می کنن که نمی تونیم راحت گیلاس بخوریم.
ییپ و یانکه از گیلاس ها گوشواره درست می کنند. و یک عالمه گیلاس می خورند. و ساعتهای متمادی جیغ می کشن تا این که خسته می شوند و صدایشان می گیرد. کشاورز یانسن می گوید: «‌ بسه دیگه. حالا برین خونه. الان بچه های دیگه ایی می آن که جیغ و داد کنن. فردا می تونین دوباره بیایین.» ییپ و اینکه با سبدی پر از گیلاس به خانه می روند. در حالی که شکمی پر از گیلاس هم دارند.
آنان می گویند: « فردا دوباره می ریم.»
اما وقتی فردا ییپ از خواب بیدار می شود، خیلی خسته است. و صدایش گرفته است. اصلا صدایش شنیده نمی شود. او نجوا می کند. یانکه هم نجوا می کند.
ییپ نجوا می کند: «‌ بیا بریم.»
یانکه نجوا می کند:‌« باشه.»
آنان دوباره به باغ میوه می روند. و نجوا می کنند: هی و نجوا می کنند: هو
اما پرندگان نمی ترسند و فرار نمی کنند. پرندگان فکر می کنند:« چه خوب، حالا می تونیم گیلاس بخوریم. این بچه ها با ما کاری ندارنن.»
کشاورز می گوید: « این سبد پر از گیلاس را بگیرین و برین خونه.و صبر کنین تا صداتون دوباره خوب بشه. »
طفلکی ییپ. طفلکی یانکه. چقدر صدایشان گرفته است.

آلاله من*

2007-01-29T14:41:00.000+01:00

خواهرم در حالی که دستهای شاپرک برفی را در دست گرفته بود، گفت: «عزیزم، مامانت می گه تو شعرای قشنگی به فرانسه بلدی.»
شاپرک سرس را به علامت تایید تکان داد و گفت: « بلدم به فرانسه حرف ام بزنم.»
خواهرم با خوشحالی او را بوسید و گفت: « خیلی عالیه. آفرین. دوست داری برای خاله یه کم فرانسه حرف بزنی؟»
شاپرک برفی چند جمله ایی به فرانسه گفت و خواهرم، تشویقش کرد. آلاله من که در گوشه ایی با شاپرک بهاری بازی می کرد، فورا خود را در بغل خواهرم جا داد و گفت:« عمه، منم بلدم انگلیسی حرف بزنم.»
خواهرم تحسینش کرد و گفت: «‌به به. آفرین. اگه دوست داری تو ام انگلیسی حرف بزن.» آن وقت آلاله من با غرور گفت: « I love you »

* لقبی که من به برادرزاده شیرینم داده ام.

رییس آپارتمان

2007-01-26T14:58:00.000+01:00

بعد از دیدن برنامه سوپر ننی* که شاپرکها، به طور اتفاقی و برای اولین بار آن را دیدند و تا آخر برنامه را تماشا کردند، داشتیم درباره رفتار بچه ها صحبت می کردیم. من گفتم: «پدر و مادر رییس خونه ان. اونا قانون های اصلی رو مشخص می کنن.»
شاپرک برفی، ظاهرا در تایید حرف من، گفت: «رییس آپارتمانا ام، نگهبانای آپارتمانن.»
در حالی که از قصد داشتم از فرصت بدست آمده، حداکثر استفاده را ببرم و در مورد رفتارهای شاپرکها صحبت کنم، از ادامه بحث منصرف شدم و با خنده گفتم: «در واقع منظورم از خونه، خانواده بود.»

***
ظرف پر از سبزیجات جلوی شاپرکها گذاشتم و گفتم: «همه اش رو بخورین.» و از آنجا که شاپرک برفی کمتر هویج می خورد،‌ رو به او گفتم: «هویجها رو هم بخور.» و برای ترغیبش اضافه کردم: «هویج برای چشم خیلی خوبه.»
شاپرک برفی با تردید پرسید: «یعنی هویج به جای این که بره تو دلمون می ره تو چشممون؟»
گفتم: « نه. می دونی که هر چی می خوریم، می ره داخل معده. منظورم این بود که هویح برای تقویت بینایی خوبه.»

***

شاپرک برفی هر دوشنبه از طرف مدرسه به استخر می رود. هر بار که او اشاره ایی به استخر می کند، شاپرک بهاری با حسرت می پرسد:‌« منم بزرگ شم می رم استخر؟».
دوشنبه هفته پیش، قرار بود شاپرک بهاری را از طرف مدرسه، به استخر توپ ببرند. شاپرک بهاری خیلی خوشحال بود با شور و شوق به مدرسه رفت. وقتی دنبالش رفتم تا از مدرسه بیارمش، پرسیدم:‌« خب گلم،‌ خوش گذشت امروز؟» شاپرک بهاری گفت: « آره، خیلی خوب بود. رفتیم استخر. آب استخرش، توپ بود.»

*در این برنامه، پدر و مادرهایی که در تربیت فرزندانشان دچار مشکل هستند، از سوپر ننی درخواست کمک می کنند. سوپر ننی بعد از مشاهده رفتار بچه ها و نحوه برخورد والدین، قوانینی را وضع و سپس به کمک والدین و با همکاری بچه ها آنها را اجرا می کند. به این ترتیب با برخورد منطقی و بدون خشونت والدین، پس از گذشت مدتی رفتار بچه ها اصلاح می شود.

ییپ گیر می کند

2007-01-17T10:11:00.000+01:00

ییپ و یانکه در حیاط بازی می کنند. آنان دور درخت سیب گرگم به هوا بازی می کنند و جیغ می زنند و فریاد می کشند. تیک، یانکه صدا می کند:« ‌تو گرگی» و به سرعت فرار می کند.
ییپ می خواهد او را بگیرد. اما ناگهان ... چه اتفاقی افتاد. بلوز او به درخت گیر می کند. او می کشد ولی نخ بلوزش به درخت گیر کرده است. نخ بلندتر می شود. و بلندتر و بلندتر.
یانکه می گوید:« مواظب باش. تو داری لباست رو می شکافی.»
اما ییپ از این کار خوشش می آید. او چند قدمی بر می دارد و نخ بلندتر می شود.
حالا او دور درخت راه می رود. نخ نیز دور درخت می پیچد.
یانکه می گوید:« مواظب باش. نباید این کارو بکنی.»
اما ییپ می خندد. او می چرخد و می چرخد و می چرخد و نخ دور درخت می پیچد. و بلوزش کوتاهتر می شود.
حالا یانکه هم می خندد. او خیلی خنده دار شده است.
حالا ییپ فقط یک نصف بلوز به تن دارد. و نخ دیگر شکافته نمی شود. او گیر کرده است.
یانکه می گوید:‌«‌ من بازش می کنم.‌ و بعد تو باید پیش مامانت بری.»
یانکه نخ را پاره می کند و ییپ آزاد می شود.
اما او جرات نمی کند به داخل برود.
مادر صدا می زند:« ییپ! ییپ، شما اونجا چی کار می کنین؟»
یانکه می گوید:« بلوز ییپ کاملا شکافته شده.»
حالا ییپ خیلی می ترسد. او پشت درخت قایم می شود. اما مادر خیلی سریع پیش او می آید.
او به شدت عصبانی است و می گوید:«کار خیلی بدی کردی. این بلوز رو مادربزرگ برات بافته بود. و برای بافتنش زحمت زیادی کشیده بود. و حالا ببین تو چی کار کردی.»
ییپ خیلی غمگین است.در حالی که با بلوز نصف آنجا ایستاده است.
او گریه می کند... دیگه از این کارا نمی کنم.

بهترین پسر دنیا

2007-01-16T11:07:00.000+01:00

شاپرک برفی را بوسیدم و گفتم: «شب بخیر گلم. مامان خیلی دوستت داره. تو بهترین پسر دنیایی.»
شاپرک برفی با لحنی معترض گفت: «نه. من بهترین پسر دنیا نیستم.»
با تعجب پرسیدم: «چرا گلکم؟»
شاپرک برفی گفت: «برای این که بهترین پسر دنیا وجود نداره. بهترین دختر دنیا هم وجود نداره. منم نمی خوام چیزی باشم که وجود نداره.»

**
برای شاپرک برفی از سالهای اول کودکیش تعریف می کردم و می گفتم: تو وقتی خیلی کوچولو بودی، تنها تو اتاقت می خوابیدی. شاپرک برفی پرسید: «اون موقع داداش به دنیا اومده بودم؟ » ‌گفتم: «نه، حتی قبل از اون.» پرسید: «داداش تو دل تو بود؟ » گفتم: «آره همون موقع بود.»
آن وقت شاپرک بهاری رو به برادرش کرد و گفت: «یادته تو شب گریه می کردی، من می آمدم پیشت می گفتم گریه نکن بعد که ساکت نمی شدی می گفتم خب برو پیش شیدا.»

**

من: پایتخت بلژیک کجاست؟
شاپرک برفی: بروکسل.
- پایتخت فرانسه؟
- پاریس.
- پایتخت ایران؟
- آیینه ورزون*.

* آیینه ورزان منطقه ایی خوش آب و هوا در چند ده کیلومتری دماوند است که شاپرک برفی تابستانها چند روزی را در آنجا می گذراند.

**
شاپرک برفی، تاج بر سر گذاشت، شنلی بر شانه انداخت و د رحالی که شمشیرش را تکان می داد، گفت: «من شاه اروپاپم. نه شاه کره زمینم. نه شاه دنیا ام. نه شاه آیینه ورزونم.»

**

شاپرک برفی پلووری، که مادربزرگ بافته بود، را از بسته بیرون آورد به صورتش چسباند و گفت: «بوی مادربزرگ رو می ده.»

**
برای شاپرک برفی کتابی می خواندم که شامل پرسش و پاسخ بود. پرسشی که شاپرک انتخاب کرد این بود: «شکلات از کجا و چگونه بدست می آید؟»
شاپرک بهاری که عاشق شکلات است، تا عنوان مطلب را شنید،‌ توجهش جلب شد و کنارم نشست تا گوش کند. خواندم: « اگر بگویم شکلات بر روی درختها سبز می شود، باور می کنید؟» شاپرک برفی فورا گفت‌: نه، باور نمی کنم.
شاپرک بهاری که ظاهرا تصور کرده بود، باور کردن به معنی اتفاق افتادن است، با اشتیاق گفت: آره، من باور می کنم. باور می کنم شکلات رو درختا باشه. اون وقت از اون شکلاتا می خورم. ادامه دادم:‌«‌ آن وقت آرزو می کنید، یک درخت شکلات در باغچه حیاط خود بکارید.» شاپرک بهاری با خوشحالی گفت: «‌ باور می کنم که همیشه از این درختا داشته باشیم تا من شکلات بخورم.»

خداحافظی

2007-01-15T11:02:00.001+01:00

جلوی در کلاس که می رسیم، می گوید: « بغلم کن.» دستهایش را محکم دور گردنم حلقه می کند، صورتش را به صورتم می چسباند و می گوید: « گریه نکنم؟»
- نه گریه نکن.
- اون وقت تو می آیی دنبالم؟
- آره، من عصری می آم دنبالت.
- خیلی دوستت دارم.
- منم خیلی دوستت دارم.
- من خیلی خیلی دوست دارم.
- منم تو رو خیلی خیلی دوستت دارم. قد یه دنیا.
- می خوام بوست کنم. ... اون ورم می خوام بوس کنم.
- حالا برو پشت شیشه وایستا تا بیام برات دست تکون بدم.
- خوب بوست نکردم. می خوام یه بار دیگه بوست کنم. ...
- بای بای
- بیا بیا یه کاریت دارم.
- بله؟
-می خوام باز بوست کنم.من تو را خیییییییییییلی دوست دارم.
- منم خیلی خیلی دوستت دارم. تو عزیز دل مامانی. تو عشق منی ...
حسی آشنا در این لحظه وجود دارد. حسی که ذهنم را به جستجو وامی دارد. ... می شناسمش. بارها تجربه اش کرده ام. ... در فرودگاه مهر آباد هستم. پاسپورتم را نشان داده ام و حالا باید وارد سالن مسافران شوم جایی که از ورود همراهان جلوگیری می شود. چند قدم بر می دارم اما قبل از گذشتن از خط قرمز برمی گردم، به سوی مادر و پدرم. آنان نیز چند قدمی جلو آمده اند. گویی می دانسته اند که بر می گردم یا شاید آرزو می کردند که برگردم. دستهایم را محکم دور گردنشان حلقه می کنم، صورتم را به صورتشان می چسبانم. زبانم نمی چرخد که چیزی بگویم ولی زبان بدن به تفصیل همه را می گوید. لحظه ایی چشم در چشمشان می دوزم. مادر می بوسدم و سوال ناگفته ام را پاسخ می دهد: « گریه نکن. چشم به هم بزنی دوباره برگشتی.»

آخر سال

2007-01-13T10:21:00.001+01:00

خیابانها خیلی شلوغ است. وای چقدر خیابانها شلوغ است. مادر می گوید: «حالا همه مردم می خوان خرید کنن. شکر می خرن. عسل، آرد و کشمش.» ییپ می گوید: « برای شیرینی توپی(*oliebollen). چون دوشنبه شب آخر ساله و ما شیرینی توپی می خوریم.» یانکه می گوید:« ما هم همین طور.» مادر می گوید: « بیایین. من باید از این میوه فروشی سیب بخرم.» آنان داخل می شوند. و مادر سیب های سرخ قشنگی می خرد. و ییپ و یانکه هر کدام یک شکلات می گیرند. مادر می گوید: « شما دو تا خیلی شکلات می خورید. و تو تمام شکلات های درخت کاج رو خوردی. و همه جا بهتون شکلات می دن. شماها این طوری مریض می شین.» اما ییپ و یانکه خیلی خوششان می آید. سپس به سمت خانه می روند. مادر می گوید:« اینجا هر برای هر کدومتون یه دستمال گذاشتم تا سیبها را تمیز کنین. خوب برقشون بندازین.» ییپ و یانکه مشغول تمیز کردن سیبها می شوند. تمیز می کنند و تمیز می کنند. و سیبها خیلی قشنگ می شوند. یک طرف زرد و طرف دیگر سرخ. و به زیبایی برق می زنند. یانکه می گوید: « ببین، یه همچین سیبی را سفید برفی از پیرزن بدجنس خرید. طرف زرد سمی نبود ولی طرف سرخ سمی بود.» ییپ می گوید:‌ «‌آره.» وقتی مادر می آيد، می گوید: « حالا می تونین هر کدومتون یه سیب بخورین.» ییپ شروع به خوردن می کند. اما فقط طرف زرد سیب را می خورد. و به طرف سرخ لب نمی زند و می گوید: « آن طرف سمی یه.» مادر می گوید:« پسر کوچولو. اون فقط تو قصه بود. همه سیبت را بخور.» ییپ این کار را می کند و یانکه هم همین طور. و فقط وسط سیب و هسته هاش باقی می ماند.

*‌ oliebol: شیرینی دایره شکلی که در روغن سرخ می شود و در هلند در شب سال نو خورده می شود.

L'amour

2007-01-12T12:46:00.000+01:00

دو ماه پیش

شاپرک بهاری: من می خوام برم پیش خاله. تو هم بیا، بابا و داداش هم بیان.

دو هفته پیش

شاپرک بهاری: من می خوام برم پیش خانم پیرات د کاراییب(Pirates des Caraïbes). تو نیا، بابا و داداش هم نیان.
**

شاپرک برفی: من عشق تو ام. تو ام عشق منی. من می خوام با تو عروسی کنم.
من: مرسی گلم. ولی من با بابا عروسی کردم.
شاپرک برفی: خب عیبی نداره.

پاپا نویل

2007-01-11T10:59:00.001+01:00

قبل از نویل

پشت جلد مجله ایی که در دست داشتم، تبلیغی با تصویر پاپا نویل تزیین شده بود. شاپرک برفی با دیدن آن گفت: « پاپا نویل واقعیت نداره.» گفتم: « تو این طوری فکر می کنی.» شاپرک برفی، برای اثبات نظرش، تصویر پاپا نویل را که سوار بر سوزتمه اش در آسمان پرواز می کرد، را نشانم داد و گفت:«یعنی تو فکر می کنی چنین چیزی واقعیت داره؟»

نویل*

کاج با خودش فکر می کند
درست است که من برف
ابر و باد سرد
و پرندگانی که آواز می خواندند، را از دست داده ام

در عوض، آنان به من
نور و شمع داده اند
و گوی های بلورین

و کودکانی که با لباسهای خواب
دور من می رقصند و آواز می خوانند

برای یک کاج
این سرنوشت زیبایی است

بعد از نویل

شاپرک برفی: پاپانویل چطور می آد تو خونه ها، هدیه ها رو می ذاره؟
من: همون جوری که اومد تو خونه ما گذاشت.
شاپرک برفی: اونا را که تو گذاشته بودی.
من: خب بقیه را هم مامان باباها می ذارن دیگه. مگه تو خودت نگفتی پاپا نویل واقعی نیست .
شاپرک برفی: اما امروز تو مدرسه، بعضی بچه ها می گفتن که هدیه اونا رو خود خود پاپانویل گذاشته.

* شعری از کتاب شاپرک برفی

مسواک تیز

2007-01-09T13:48:00.000+01:00

شاپرک بهاری: امروز تو مدرسه گریه کردم.
من: چرا گلم؟
شاپرک بهاری: آخه تو دیر اومدی دنبالم.
من: عصر که تعطیل می شی، می تونم بیام دنبالت. نه زودتر. مطمٍین باش سر موقع می آیم دنبالت.
شاپرک برفی بی توجه به حرفای من: فردا ام گریه می کنم.
من: برای چی؟
شاپرک بهاری: چون دوس دارم.
شاپرک برفی که تا آن موقع ساکت بود و به حرفهای ما گوش می داد ، گفت: مگه گریه بستنیه که می گی دوست دارم.

**
وقتی دیدم شاپرک بهاری پنج رنگ خمیر را مخلوط کرده و همه را در سرتاسر اتاق پخش کرده است. به شدت عصبانی شدم و گفتم: « من پشت دستمو داغ می کنم که دیگه از اين چیزا نخرم.» شاپرک بهاری جلو امد و با بغض و ناراحتی گفت: «نه دستت رو داغ نکن. کار خوبی نيست. من دوس ندارم دستتو داغ کنی.»

**
شاپرک بهاری، قوطی خلال دندان را جلوی پدرش گرفت و گفت: « از این مسواک تیزا می خوای.»

**
برای شاپرک بهاری کتاب داداشی را می خواندم:
صدای شرشر نمی آد
بارون ديگه بند اومده
زمين پر از آب و گله
کی گفته گل بازی بده
شاپرک بهاری گفت: «مامان. مامانش گفته گل بازی بده.»

**
مامان دیگه به حرفات
گوش می کنم همیشه
این قسمت آخر کتاب «می می نی الهی بد نبینی» را دوبار برای شاپرک بهاری خواندم و برای تاکید بیشتر ادامه دادم: می بینی می می نی دیگه می خواد حرفای مامانش را گوش کنه. شاپرک بهاری هم تایید کرد و گفت: حرف مامانش را گوش می ده. ولی شاپرک برفی که روزگاری «می می نی» جز کتابهای مجبوبش بود و همه را از حفظ است، اعلام محالفت کرد و گفت: «نه. تو کتابای دیگه، باز حرف مامانش را گوش نمی کنه.»

**
بعد از چند باری که به شاپرک بهاری تذکر داده بودم ساکت باشد همچنان صدايش را در سوی ديگر خانه می شنيدم.از اين رو با ناراحتی در اتاق را باز کردم و بدون توجه به اين که شاپرک برفی آرام است، با صدای بلند گفتم: « با شما هستم. می خوام ساکت بشين. همين الان.»
چند ساعت بعد که مشغول مرتب کردن لباسها بودم، شاپرک برفی آمد کنارم و گفت:«منم مثل اون کرگدنه شدم ... همون که می شه راحت سرش داد بزنی.» متوجه منظورش نشدم و پرسيدم: «کدوم کرگدنه؟ بیشتر توضیح بده.» شاپرک برفی گفت: «اون کردگدنه تو کتاب عمو شلبی* دیگه.» یک مرتبه یاد صبح افتادم و به منظورش پی بردم. برای همین گفتم: « ببخش گلم اگر سرت داد زدم. اونم موقعی که کار بدی نکرده بودی. هر چند که اگر کار بدیم کرده بودی باز حق نداشتم داد بزنم. می دونی اخه من سرم شلوغ ...»
شاپرک برفی حرفم را قطع کرد و با بزرگواری گفت:«عيبی نداره. حالا اگه می تونی بیا باهام بازی کن.»

* کتاب کسی یک کرگدن ارزون نمی خواد؟ : شل سیلوراستاین

****
شاپرک بهاری: وقتی بزرگ شدم، نمی خوام سبیل داشته باشم.
من: باشه، سبیل نذار.
شاپرک برفی: اونایی که سبیل می ذارن، از کجا می خرنش؟

****
همسرم، پژوی ۱۰۰۷ را به شاپرک برفی نشان داد و گفت:‌ این مدل پژو هم خیلی قشنگه. شاپرک برفی تایید کرد و گفت: آره، تازه درهاشم کشوییه.
همسرم پرسید: خب حالا تو اینو بیشتر دوس داری یا پژو پرشیا رو؟
شاپرک برفی گفت: پرشیا رو.
همسرم: پرشیا بزرگه. این کوچیکه بیشتر بدردت می خوره.
شاپرک برفی: اما من ماشین بزرگ می خوام.
همسرم: برای چی؟
شاپرک برفی: برای بچه هام دیگه.
ذوق زده شدم و گفتم: آخ که من فدای بچه های تو بشم. حالا چند تا بچه می خوای؟ شاپرک برفی که انگار از قبل فکر همه چیز را کرده بود، فورا جواب داد: دو تا پسر. مثل خودمون.

****
شاپرک برفی: تو مادربزرگ کی هستی؟
من: من هنوز مادربزرگ نشدم.
شاپرک برفی: خب مادربزرگ کی می شی؟
من: وقتی تو و برادرت بچه دار بشین. من مادربزرگ بچه های شما می شم.
شاپرک بهاری‌: من نمی خوام تو مادربزرگ کسی بشی. من می خوام تو شیدای من باشی همیشه.

**
حاضر شده بودیم به پارک بریم، ولی شاپرک بهاری همچنان بازی می کرد و لباس نپوشیده بود. همسرم به اتاقش رفت و گفت: آقاجان، وقتی می خوایم بریم بیرون، باید زود آماده بشی.
شاپرک بهاری بی توجه به نصیحت پدرش و با نکته سنجی گفت: آقاجان* که اینجا نیست، ایرانه.

*شاپرکها، پدربزرگشان را آقاجان صدا می کنند.

****

بعد از تعطیل شدن مدرسه، شاپرک برفی و هم کلاسی هایش در پارک پشت مدرسه شروع به بازی کردند. من هم روبروی قسمت بازی بچه ها مشغول کتاب خواندن شدم. یک چشم به کتاب داشتم و یک چشم به بچه ها. یک لحظه سر بلند کردم و دیدم بچه ها از درخت بالا می روند و شاپرک برفی روی بالاترین شاخه است. فورا به سمتشان رفتم و از شاپرک خواستم با دفت پایین بیاد. همان طور که مراقب بچه ها بودم تا از درخت پایین بیایند، شنیدم که جیسون به سسیل گفت: « تو خیلی خوشگلی. من دوستت دارم.» دختر توجهی نکرد و از درخت پایین پرید.
پسر رو کرد به من و گفت: «می دونید چیه؟»
احساس کردم پسر می خواد رازی را بگوید. با کنجکاوی پرسیدم: « چیه؟»
گفت: «سسیل عاشق شاپرکه.»
دخترک خوشحال از این که پسر واقعیت را می دانست، گفت: «‌آره. شاپرک عشق منه.»
شاپرک برفی در حالی که دنبال شاخه محکمی می گشت که پایش را بر آن بگذارد، قاطعانه گفت: «من عشق کسی نیستم.»

بازی

2007-01-07T12:19:00.001+01:00

ندا و بی بی عزیز، چند هفته پیش مرا به بازی یلدا دعوت کردند. متاسفانه آن زمان فرصتی برای نوشتن دست نداد. اما اکنون در جواب لطف دوستان، به جبران کم کاری چند ماه اخیر و به جای معرفی پنج وب لاگ(چون مدتهاست بازی به پایان رسیده است.) ناگفته ها، با به عبارت بهتر نانوشته های، بیشتری از خودم را می نویسم.

۱- خیلی وقتها در جستجوی یافتن پاسخی برای این سوالات هستم که اگر در کودکیم انقلاب رخ نداده بود، مسیر زندگیم چه تغییری می کرد؟ اگر به جای دهه پنجاه، اوایل دهه چهل یا دهه شصت متولد می شدم، انتخاب هایم چه بود؟ اگر نوجوانی و سالهای اول جوانیم را در آن زمان گم نکرده بودم، اگر سیاهی، تلخی، ناامیدی و ترس آن سالها را تجربه نکرده بودم، چگونه آدمی بودم؟
۲- به قول دوستی با عشق آشپزی نمی کنم. ولی عاشق تزیین غذا و چیدن میز هستم.
۳- به نظم و ترتیب و تمیزی اهمیت می دهم ولی ترجیح می دهم کس دیگری این وظایف را به عهده بگیرد. در عوض انتخاب و چیدن وسایل و تزیین خانه را از وظایف خودم می دونم.
۴- به لوازم تحریر خیلی علاقه دارم و مشتری دايمی مغازه هایی که لوازم تحریر می فروشند، هستم. این علاقه در شاپرک برفی هم کاملا مشهود است.
۵- یک فیلم، موسیقی یا کتاب خوب، انرژی و شور و شوق فراوانی به من می بخشد. بارها پیش آمده که برای به پایان رساندن یک کتاب یا دیدن فیلم / سریال مورد علاقه ام تا انتها، مرخصی گرفتم.
وقتی بچه بودم آرزو می کردم کاش کتابهایم ضد آب بودند تا زیر دوش هم می توانستم بخوانم شان.
۶- از هدیه خریدن و برگرازی جشن واقعا لذت می برم. ایضا از عکس، فیلم و هر شکل دیگری از ثبت خاطرات.
۷-حالا که روابط شاپرکها را می بینم، احساس می کنم داشتن یک خواهر یا برادر کوچکتر از خود، از ته تغاری بودن جالبتر است. یاد دادن، راهنمایی کردن، بخشیدن، الگو بودن، بزرگتر و (اغلب) جلوتر بودن و ... چیزهایی است که اولیها تجربه می کنند و از این رو معمولا اعتماد به نفس و قدرت رهبری بیشتری دارند.
۸-عاشق بهارم.
۹ - چند ماه بعد از اقامتم در هلند، در حال قدم زدن در بازار بودم که دیدم دو خواهر روحانی از روبرویم می آیند. با دیدن آن دو به طور ناخود آگاه دستم به طرف موهایم رفت تا آنها را زیر مقنعه ایی که بعد از ماه ها هنوز سایه اش رو سرم بود بکنم.
۱۰- بچه که بودم دوست داشتم نویسنده شوم. از این رو درسالهای اول دبستان، داستانی نوشته بودم درباره تعارف. دو دوست در خیابان یکدیگر را می دیدند. اولی که بستنی می خورد شروع به تعارف به دومی می کرد و دومی که بلال می خورد شروع به تعارف به اولی. در نهایت چون هیچ کدام دست از تعارف بر نمی داشتند،‌ کارشان به دعوا می کشید. برای هر قسمت نقاشی هم کشیده بودم.
خواهرم، دفترم را دید و به دوستش نشان داد. هر دو ایده مرا خیلی بامزه و جالب یافتند.
اما من از این که آنها بی اجازه کارهای شخصیم را دیده و خوانده بودند، به شدت ناراحت شدم و حتی خجالت کشیدم.
یک بار نیز وقتی کوچکتر بودم، موقع عروسک بازی صدایم را ضبط کردم. روزی خواهر و برادرم که دنبال نوار می گشتند، آن را پیدا کردند. ابتدا فکر کردند من برنامه خردسالان رادیو را ضبط کرده ام و بعد که متوجه موضوع شدند، مادرم و بعد مادربزرگم را خبر کردند و همگی چندین و چند بار به نوار گوش دادند. مادرم نیز بعدتر برای دایی ام تعریف کرد. ولی من که برای سرگرمی خودم این کار را کرده بودم، باز از دست آنها ناراحت شدم و در فرصت مناسب روی نوار چیز دیگری ضبط کردم. .

خاله محبوب تو

2006-11-02T00:31:00.001+01:00

من: گلم، تو این تعطیلات، دلت برای هم کلاسیات تنگ شده؟
شاپرک برفی: آره، برای هم کلاسیام، برای ایزابل، برای خاله.

***
شاپرک برفی، نقاشیش را نشانم داد و گفت: ببین چی کشیدم. نقاشی اش را نگاه کردم و گفتم: به به چقدر قشنگ کشیدی. چه آپارتمان بلندی، چه آسمون آبیی، چه درختایی، چه رنگای قشنگی. خب گلم، این دو تا آدما کی ان کنار خونه وایستادن؟
شاپرک برفی گفت: تو و بابایین. گفتم: چه جالب. پس شما کجایین؟ شاپرک برفی گفت: این خونه، خونه خاله ایناست. من و داداش، پیش خاله، تو خونه اییم.

***
دفتری که شاپرک برفی از مدرسه آورده بود را نگاه می کردم. به صفحه ایی رسیدم که از بچه ها خواسته بودند، نقاشیی به دلخواه بکشند. شاپرک برفی، خانمی با موهای بلند که دامنی به پا داشت و گوشواره هایی به گوش کشیده بود. از آنجا که شاپرک به ندرت چنین نقاشی هایی می کشد، از دیدن نقاشی بسیار تعجب کردم. فورا به اتاق شاپرک برفی رفتم و در حالی که آن صفحه را نشانش می دادم، با خوشحالی و اطمینان از حدسم گفتم: گلم، اینجا منو کشیدی. شاپرک نگاهی به نقاشی انداخت و با خونسردی گفت: نه . خاله رو کشیدم.